سورت هود — آیت 47

د کلمو معناګانې:

• أَعُوذُ: پناه غواړم، ځان ساتم.
• مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ: هغه څه چې زه يې په اړه پوهه نه لرم.
• تَغْفِرْ: وبخښې.
• تَرْحَمْنِي: پر ما رحم وکړې.
• الْخَاسِرِينَ: تاواني شوي، هغه کسان چې خپل برخه يې بایللې وي.

تفسیر:

نوح عليه السلام وويل: اى زما ربه! زه ستا په پناه کې راغلم او له تا نه غواړم چې ما ته داسې څه (د سوال) پناه راکړې چې زه يې په اړه پوهه نه لرم. هغه څه چې زما علم او پوهه پرې نه رسېږي، زه يې بيا بيا له تا نه نه غواړم. او که تا ما ته وبخښه ونه کړې او پر ما رحم ونه کړې، نو زه به حتماً د تاواني او زيانمن شويو کسانو له ډلې نه يم. يعنې که ستا بخښنه او رحمت نه وي، نو زه به خپل ځان ته تاواني او زيانمن شوی وم، ځکه چې زما ژغورنه او برياليتوب يوازې ستا په بخښنه او رحمت پورې تړلی دی.

د آيت څخه ګټې:

• د نبي کريم عليه السلام دا وينا موږ ته ښيي چې انسان بايد د خپل عجز او ناپوهۍ اعتراف وکړي او له الله تعالی نه د هغه څه په اړه سوال ونه کړي چې ورته علم نه لري.
• دا آيت د استغفار او د الله تعالی د رحمت غوښتنې ارزښت ښيي؛ ځکه چې نوح عليه السلام ځان د الله تعالی له بخښنې او رحمت نه بې پروا نه ګڼي.
• په دې کې د تواضع او عاجزۍ درس دی، چې هر څومره چې انسان لوی مقام ولري، بيا هم بايد له الله تعالی نه د بخښنې او رحمت غوښتونکی وي.
• دا آيت موږ ته دا هم ښيي چې که د الله تعالی رحمت او بخښنه نه وي، نو هر څوک به تاواني وي، ځکه چې د انسان نجات او برياليتوب يوازې د الله تعالی په فضل او رحمت پورې تړلی دی.