Hud surəsi — Ayə 47

Kəlmələrin mənaları:

• Əuzu (أَعُوذُ) – sığınmaq, pənah aparmaq.
• Mə əleysi bihi ilm (مَا لَيْسَ لِي بِهِ عِلْمٌ) – haqqında elmim olmayan, doğruluğunu bilmədiyim şey.
• Təğfir (تَغْفِرْ) – günahı bağışlamaq, ört-basdır etmək.
• Tərham (تَرْحَمْ) – rəhm etmək, mərhəmət göstərmək.
• Xasirin (الْخَاسِرِينَ) – ziyana uğrayanlar, öz payını itirənlər.

Təfsir:

Nuh peyğəmbər (əleyhissalam) oğlunun boğulması ilə bağlı Allaha etdiyi xahişdən sonra, vəhy yolu ilə ona bəyan edildi ki, oğlu onun ailəsindən deyil, çünki o, saleh əməl sahibi deyildi. Bu zaman Nuh peyğəmbər (əleyhissalam) öz səhvini başa düşərək, təvazökarlıq və peşmançılıq içində Allaha üz tutub dedi: "Ey Rəbbim! Mən Sənə sığınıram, Sənin qorxuna pənah gətirirəm ki, haqqında elmim olmayan bir şeyi Səndən istəyim. Mən bilmirdim ki, oğlumun işi Sənin qəzəbinə səbəb olub və o, artıq mənim ailəmdən deyil. Ey Rəbbim! Əgər Sən məni bağışlamasan və mənə rəhm etməsən, mən ziyana uğrayanlardan olaram – yəni öz nəfsini və axirət payını itirənlərdən olaram."

Bu ayə bizə öyrədir ki, bəndə nə qədər böyük peyğəmbər olsa da, Allah qarşısında təvazökar olmalı, öz səhvlərini etiraf etməli və Allahın bağışlamasına ümid bəsləməlidir. Nuh peyğəmbərin (əleyhissalam) bu duası bizim üçün gözəl nümunədir: biz də hər hansı bir səhv etdikdə, dərhal Allaha üz tutmalı, Ondan bağışlanma diləməli və Onun rəhmətinə sığınmalıyıq. Çünki Allahın rəhməti və bağışlaması olmadan heç kim nicat tapa bilməz. Bu ayə həm də bizə öyrədir ki, insan öz bilmədiyi işlərə qarışmamalı, yalnız elminə və imanına əsaslanaraq hərəkət etməlidir. Allahın əmrinə təslim olmaq və Onun qəzasına razı olmaq – hər bir möminin ən gözəl xüsusiyyətidir.