سورت هود — آیت 74

د کلمو معناګانې:

• الرَّوْعُ: وېره، ډار.
• الْبُشْرَىٰ: خوشخبري، زېری.
• يُجَادِلُنَا: زمونږ (رسولانو) سره بحث کوي او د قوم د عذاب د ځنډولو هڅه کوي.

تفسیر:

کله چې حضرت ابراهيم عليه السلام له هغه وېرې او ډاره خلاص شو چې د مېلمنو له خوا يې پرې راغلی و، ځکه چې هغو مېلمنو خواړه ونه خوړل او هغه پرې وېرېدل، خو کله چې پوه شو چې دوی د الله تعالی استازي (ملائکې) دي او هغه يې ډاډه کړ، نو بيا يې د اسحاق او د هغه له زوی يعقوب څخه خوشخبري واورېده. له دې خوشخبري وروسته، حضرت ابراهيم عليه السلام زمونږ له استازو (ملائکو) سره د حضرت لوط د قوم د عذاب په اړه بحث او جګړه پيل کړه، ځکه چې هغه غوښتل چې دوی ته عذاب وروسته شي او که امکان وي، نو د لوط له قومه معافيت ترلاسه کړي. هغه د دې هڅه کوله چې د لوط د قوم د هلاکت لپاره د رحمت او شفقت له مخې لار ومومي، خو د الله تعالی حکم لا دمخه ټاکل شوی و.

فايدې:

1. د انبياوو عظمت او د هغوی د رحمت لوړه کچه ښيي، چې حضرت ابراهيم عليه السلام د يو ظالم قوم د هلاکت په وخت کې هم د هغوی لپاره د رحمت غوښتونکی و.
2. دا آيت موږ ته زده کوي چې د الله تعالی په حکم بايد راضي واوسو، ځکه چې د هغه حکم تل په حکمت او مصلحت وي، که څه هم زموږ عقل ته يې ځينې اړخونه نه ښکاره کيږي.
3. د دعا او شفاعت فضيلت ښيي، ځکه چې حضرت ابراهيم عليه السلام د نورو لپاره د شفاعت هڅه وکړه، که څه هم هغه پوهېده چې د الله تعالی حکم به عملي کيږي.
4. دا آيت د انبياوو د اخلاقو ښکلا څرګندوي، چې دوی د خپل قوم او د نورو په خير کې تل هڅه کوي او له الله تعالی څخه د رحمت غوښتنه کوي.