സൂറ ഹൂദ് — ആയത്ത് 74

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

• الرَّوْعُ: ഭയം, പേടി.
• الْبُشْرَىٰ: സന്തോഷവാർത്ത.
• يُجَادِلُنَا: അവൻ നമ്മോട് (നമ്മുടെ ദൂതന്മാരോട്) സംവാദം നടത്തുന്നു.
• قَوْمِ لُوطٍ: ലൂത്വ് നബിയുടെ സമുദായം.

വ്യാഖ്യാനം:

ഇബ്രാഹീം നബി (അലൈഹിസ്സലാം) തന്റെ അതിഥികളായ മലക്കുകൾ ഭക്ഷണം കഴിക്കാത്തത് കണ്ടപ്പോൾ അവരെക്കുറിച്ച് ഭയം തോന്നി. എന്നാൽ അവർ ദൈവദൂതന്മാരായ മലക്കുകളാണെന്നും അവർ ശിക്ഷയുടെ ദൗത്യവുമായി വന്നവരാണെന്നും മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ ആ ഭയം അകന്നു. അതിനുശേഷം അവർ അദ്ദേഹത്തിന് ഇസ്ഹാഖ് നബിയുടെയും അദ്ദേഹത്തിനുശേഷം യഅ്ഖൂബ് നബിയുടെയും ജനനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സന്തോഷവാർത്ത അറിയിച്ചു.

എന്നാൽ ഈ സന്തോഷവാർത്തയ്ക്കിടയിലും, ലൂത്വ് നബിയുടെ സമുദായത്തെ ശിക്ഷിക്കാനുള്ള ദൗത്യവുമായാണ് മലക്കുകൾ വന്നതെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, ഇബ്രാഹീം നബി (അലൈഹിസ്സലാം) അവരോട് സംവാദം നടത്താൻ തുടങ്ങി. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദയാലുവും ക്ഷമാശീലനുമായ സ്വഭാവം കാരണം, ലൂത്വ് നബിയുടെ സമുദായത്തിന് ശിക്ഷ വേഗത്തിൽ വരാതിരിക്കാനും, അവർ പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങാനും അവസരം ലഭിക്കാനും വേണ്ടി അദ്ദേഹം ശ്രമിച്ചു. ലൂത്വ് നബിയെയും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കുടുംബത്തെയും രക്ഷിക്കാനുള്ള ശ്രമവും അദ്ദേഹം നടത്തി.

ഈ സംഭവം നമുക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്ന പാഠം എന്തെന്നാൽ, ഇബ്രാഹീം നബി (അലൈഹിസ്സലാം) പോലുള്ള മഹാനായ പ്രവാചകൻ പോലും തന്റെ സമുദായത്തിന് വേണ്ടി മാത്രമല്ല, മറ്റുള്ളവർക്ക് വേണ്ടിയും പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നവരായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ മാതൃക നമുക്ക് പിന്തുടരാവുന്നതാണ് - നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങൾക്കും സമുദായത്തിനും വേണ്ടി നാം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും, അവരുടെ നന്മയ്ക്കായി ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യണം. അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യം അതിരുകളില്ലാത്തതാണ്; അവന്റെ ശിക്ഷ വരുന്നതിന് മുമ്പ് പശ്ചാത്തപിച്ച് മടങ്ങുന്നവർക്ക് അവൻ മാപ്പ് നൽകുന്നവനാണ്. നമുക്ക് ഈ പാഠം ഉൾക്കൊണ്ട്, അല്ലാഹുവിന്റെ കാരുണ്യത്തെക്കുറിച്ച് പ്രതീക്ഷയുള്ളവരും, നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങളോട് കാരുണ്യവാന്മാരും ആകാം.