سوره هود — آیه 74

معانی کلمات:

• الرَّوْعُ: ترس و هراس.
• الْبُشْرَىٰ: مژده و خبر خوش.
• یُجَادِلُنَا: با فرستادگان ما بحث و گفتگو میکند (مجادله با ملائکه).

تفسیر آیه:

هنگامی که ترس و هراسی که از نخوردن غذا توسط مهمانان، به دل حضرت ابراهیم علیهالسلام راه یافته بود، برطرف شد و مژده تولد فرزندی به نام اسحاق و پس از او فرزندش یعقوب به او داده شد، ایشان با فرستادگان ما (ملائکه) در مورد عذاب قوم لوط به گفتگو و بحث پرداخت. او میخواست شاید عذاب از آنان دفع شود یا لااقل لوط و خانوادهاش از این عذاب نجات یابند. این مجادله از روی شفقت و مهربانی بود، نه از روی اعتراض به حکم الهی؛ چرا که ابراهیم خلیل الله، پیامبری بردبار و بسیار مهربان بود و نجات بندگان را دوست میداشت.

فواید و پیامهای آیه:

• شفقت و دلسوزی پیامبران نسبت به امتها و حتی گناهکاران، نشانهای از رحمت الهی است که در وجود آنان نهادینه شده است.
• مؤمن باید در عین تسلیم در برابر قضای الهی، تا آنجا که ممکن است برای نجات دیگران از عذاب و بلا تلاش و شفاعت کند.
• مژده و بشارت الهی، آرامشبخش دلهای مؤمنان است و پس از هر سختی، آسایش و خیری از جانب خداوند متعال خواهد رسید.
• ادب گفتگو با فرشتگان و اولیای الهی، و جدال احسن در راه خیر و اصلاح، از سیره انبیاء است.