Surja Hud — Ajet 74

Kuptimet e fjalëve:

• er-Rav'u (الرَّوْعُ): Frika dhe tronditja që pushtoi zemrën e Ibrahimit a.s. kur pa që të ftuarit nuk po e preknin ushqimin.
• el-Bushra (الْبُشْرَىٰ): Lajmi i mirë për lindjen e Is'hakut dhe pas tij Jakubit a.s.
• Jujadiluna (يُجَادِلُنَا): Këtu kuptimi është "ai po bisedonte dhe polemizonte me të dërguarit tanë (engjëjt)" – pra, jo se po kundërshtonte urdhrin e Zotit, por po kërkonte mëshirë dhe butësi për popullin e Lutit.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Ibrahimit a.s. i iku frika që e kishte pushtuar kur pa që mysafirët nuk po i preknin ushqimin, dhe pasi mori lajmin e gëzueshëm se do t'i lindte një djalë (Is'haku) dhe pas tij Jakubi, ai filloi të bisedojë me engjëjt e dërguar lidhur me popullin e Lutit a.s. Ai nuk po e kundërshtonte vendimin e Zotit, por nga mëshira dhe dhembshuria e tij e madhe, po përpiqej t'i bindte engjëjt që të shtyjnë dënimin ose ta mëshirojnë popullin e Lutit, duke shpresuar që ndoshta do të pendohen. Por engjëjt i thanë se urdhri i Zotit tashmë është vendosur dhe dënimi është i pashmangshëm për ata që i kanë kaluar të gjitha kufijtë në mëkate.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëshira është cilësi e besimtarëve: Ibrahimi a.s., edhe pse populli i Lutit ishte prej mëkatarëve më të mëdhenj, ai u përpoq të ndërmjetësojë për ta. Kjo na mëson se besimtari duhet të jetë i mëshirshëm dhe të dëshirojë të mirën për njerëzit, edhe për ata që kanë gabuar.
2. Adab-i (edukata) ndaj Zotit: Ibrahimi a.s. nuk e kundërshtoi Zotin, por bisedoi me engjëjt e Tij – kjo tregon se edhe kur duam të kërkojmë diçka, duhet ta bëjmë me respekt dhe në mënyrën e duhur.
3. Vendimi i Zotit është i prerë: Kur Zoti vendos dënimin për një popull, askush nuk mund ta ndalojë atë. Kjo na bën të kemi frikë nga zemërimi i Zotit dhe të largohemi nga mëkatet.
4. Lajmi i mirë sjell qetësi: Pasi Ibrahimit iu largua frika dhe erdhi lajmi i gëzueshëm, ai u qetësua dhe filloi të mendojë për të tjerët. Kjo tregon se besimtari, kur është i qetë dhe i sigurt në Zotin, mendon për të mirën e njerëzve.