Surah Hud — Talata 92

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• رهطي – ang aking mga kamag-anak o angkan.
• أعز – higit na marangal, makapangyarihan, o iginagalang.
• واتخذتموه وراءكم ظهريًا – itinapon ninyo ang utos ni Allah at tinalikuran ninyo ito, na parang isang bagay na itinapon sa likuran ninyo at hindi ninyo pinapansin.
• محيط – lubos na nakakaalam at nakapaligid sa lahat ng bagay; walang anumang nalalayo sa Kanyang kaalaman.

Interpretasyon ng Talata:

Sinabi ni Propeta Shu'ayb (sumakanya ang kapayapaan) sa kanyang mga tao: "O aking mga tao, ang aking mga kamag-anak ba ay higit na mahalaga at iginagalang sa inyo kaysa kay Allah? Na inyong itinuring ang Kanyang utos at pagsunod sa Kanya bilang isang bagay na itinapon ninyo sa inyong mga likuran – hindi ninyo ito sinusunod at hindi ninyo iginagalang. Samantalang si Allah ang lumikha sa inyo at Siyang nagkakaloob sa inyo ng mga biyaya. Tunay na ang aking Panginoon ay lubos na nakakaalam sa lahat ng inyong mga gawain – walang anumang nakatatago sa Kanya, maging ito man ay kasinlaki ng butil ng alabok. At Kanyang gagantihan kayo sa mga gawain ninyo, kapwa sa mundong ito at sa Kabilang Buhay."

Ang talatang ito ay isang mahigpit na paalala at babala mula kay Shu'ayb sa kanyang mga tao, na kanilang inuna ang paggalang sa kanyang mga kamag-anak kaysa sa pagsunod kay Allah, at tinalikuran nila ang relihiyon ng kanilang Panginoon. Ipinakikita nito ang kanilang pagmamataas at pagmamalaki saangkan, na siyang dahilan ng kanilang pagtanggi sa katotohanan.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pagtatangi sa mga kamag-anak o anumang nilalang kaysa kay Allah ay isang malaking kamalian at paglabag sa tunay na pananampalataya. Ang katapatan at pagmamahal ay nararapat na kay Allah lamang una sa lahat.
2. Ang pagtalikod sa mga utos ni Allah at pagpapabaya sa mga ito ay isang mapanganib na kalagayan na nagdadala ng kapahamakan sa tao, kapwa sa mundo at sa Kabilang Buhay.
3. Ang kaalaman ni Allah ay sumasaklaw sa lahat ng bagay – walang anumang gawain, malaki man o maliit, ang nalalayo sa Kanyang kaalaman. Ang kamalayang ito ay nagtutulak sa mananampalataya na maging maingat sa kanyang mga kilos at magsikap sa pagsunod sa mga utos ng Diyos.
4. Ang tunay na karangalan ay hindi nasusukat sa lahi o angkan, kundi sa pananampalataya at mabubuting gawa. Ang pagmamalaki sa lahi na nagiging dahilan ng pagtanggi sa katotohanan ay isang malaking pagkakamali.
5. Ang mga propeta ay hindi nagpapadala sa panggigipit ng lipunan o kamag-anak; sila ay matatag sa pagpapaabot ng mensahe ng katotohanan kahit na ito ay labag sa kagustuhan ng kanilang mga tao. Ito ay isang aral sa bawat Muslim na maging matatag sa paninindigan sa katotohanan.