Худ сүресі — Аят 92

1. Сөздердің мағынасы:

• يَا قَوْمِ — әй, елім, халқым.
• أَرَهْطِي — менің туыстарым, жақындарым, руластарым.
• أَعَزُّ — қымбаттырақ, қадірлірек, ардақтырақ.
• وَرَاءَكُمْ ظِهْرِيًّا — арттарыңа тастап, елемей, назардан тыс қалдырып.
• مُحِيطٌ — қамтып тұрған, бәрін біліп, бақылап тұрған.

1. Аяттың тәпсірі:

Шуғайыб (ғ.с.) өз еліне былай деді: «Әй, халқым! Менің туыстарым, руластарым сендер үшін Аллаһтан да қымбат па? Сендер Аллаһтың әмірін арттарыңа тастап, оны елемей, ұмыт қалдырдыңдар. Оған мойынсұнбадыңдар, тыйған нәрселерінен тыйылмадыңдар. Аллаһты сендердің араларыңа жіберген пайғамбарына сенбеу арқылы оны артқа лақтырып, назардан тыс қалдырдыңдар». Шынында, менің Раббым сендердің барлық істеріңді толық қамтып, бәрін біліп тұр. Сендердің істеріңнің түйіршіктей кішкентайы да Оған жасырын емес. Ол сендерге бұл дүниеде де, ақыретте де жазасын береді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Аллаһтан басқаны Одан артық көру — үлкен қателік. Туыс-туған, ру-жұрт, дүние-мүлік Аллаһтың әмірінен жоғары қойылмауы керек.
• Аллаһтың әмірлерін елемей, артқа тастау — адамды адасушылыққа апарады. Құран мен пайғамбар сүннетіне мойынсұну — құтылудың жолы.
• Аллаһ біздің әрбір ісімізді толық біледі, ешнәрсе Одан жасырын емес. Бұл — жақсылық жасаушыларға үміт, жамандық жасаушыларға ескерту.
• Осы аят бізге Аллаһтың әмірлерін қадірлеп, Оны әрдайым алдымызға қоюға, Оған шын жүректен мойынсұнуға шақырады. Ислам — адамды туысқандықтан, рудан жоғары тұрған тура жол. Осы жолды ұстанып, Аллаһтың разылығын іздеу — бақыттың кілті.