Surat Hud — Ayat 95

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَغْنَوْا (yaghnaw): manggon, manggon lan urip tentrem ing sawijining panggonan.
• بُعْدًا (bu'dan): adoh saka rahmat, tumpes, rusak, lan cilaka.
• مَدْيَن (Madyan): jeneng sawijining kaum utawa kutha, yaiku kaum Nabi Syu'aib 'alaihissalam.
• ثَمُود (Tsamud): jeneng sawijining kaum kang biyen, yaiku kaum Nabi Shalih 'alaihissalam, kang uga wis diancurake dening Allah.

2) Tegesing ayat:

Ayat iki nggambarake kahanane wong-wong Madyan sawise ditibani siksa saka Allah. Kaya-kaya wong-wong mau ora tau manggon lan urip tentrem ing panggonan iku babar pisan. Kabeh tilas-tilasane padha sirna, ora ana sisa-sisane. Banjur Allah ngandhakake: "O, adoh saka rahmat Allah lan tumpes babar pisan kanggo kaum Madyan", kaya dene kaum Tsamud kang uga wis adoh saka rahmat Allah lan wis diancurake. Wong-wong Madyan iki padha karo kaum Tsamud ing bab adoh saka rahmat lan ing bab karusakan, amarga loro-lorone padha-padha nglakoni duraka lan padha-padha ditibani siksa kang nggegirisi.

3) Piwulang lan faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen kekuwatan lan kamulyan sawijining umat iku mung sementara. Nalika Allah wis netepake siksa, kabeh bakal sirna kaya-kaya ora tau ana.
• Kita kudu tansah ngati-ati supaya ora nglakoni tumindak duraka kaya kang dilakoni dening kaum Madyan lan Tsamud, amarga akibat saka duraka iku pancen abot banget.
• Ayat iki uga nuduhake yen Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa. Dheweke paring peringatan marang umat-umat sadurunge supaya padha njupuk pelajaran.
• Kanggo awake dhewe, ayat iki dadi pangeling supaya tansah taqwa, tansah ngibadah, lan tansah ngajak marang kabecikan, supaya ora kalebu golongan kang adoh saka rahmat Allah.
• Al-Qur'an iku kitab kang kebak piwulang lan pitutur. Saben crita ing jerone mesthi ngandhut hikmah kanggo wong-wong kang gelem mikir lan njupuk pelajaran. Mula, ayo padha saya cedhak marang Al-Qur'an, saya tresna marang Islam, lan saya sregep nglakoni kabecikan.