Sure Hûd — Ayet 95

Kelime Anlamları:

• يَغْنَوْا: Bir yerde ikamet etmek, yaşamak, yerleşmek.
• بُعْدًا: Rahmetten uzaklaşma, helak, Allah'ın rahmetinden kovulma.
• مَدْيَن: Hz. Şuayb (a.s.)'ın kavmi.
• ثَمُود: Hz. Salih (a.s.)'ın kavmi.

Tefsir:

Bu ayet, Medyen halkının helak edilmesinin ardından, onların dünyadaki o eski görkemli hayatlarının, kurdukları medeniyetin ve içinde yaşadıkları refahın tamamen silinip gittiğini, sanki hiç yaşamamışlar gibi olduğunu haber veriyor. O güçlü, zengin ve imar ettikleri diyarlarda şımarmış olan o topluluk, Allah'ın azabı gelince öyle bir yok edildi ki, geriye hiçbir iz kalmadı. Sanki orada hiç yaşamamışlar, hiç oturmamışlardı.

Ardından Yüce Allah, bu helak edilen topluluğa bir beddua ve lanet olarak şöyle buyuruyor: "Dikkat edin! Medyen, Allah'ın rahmetinden uzak olsun, tıpkı Semud kavminin uzaklaştığı gibi." Yani Medyen halkı da tıpkı kendilerinden önce helak edilen Semud kavmi gibi Allah'ın rahmetinden kovuldu, azabına uğradı ve helak oldu. Bu iki kavim, küfür ve inatlarındaki benzerlikleri sebebiyle, helak ediliş biçimlerinde de benzer bir akıbete uğradılar.

Bu ayet, azgınlıkta ve peygamberlere karşı çıkmakta ısrar eden toplumların akıbetinin aynı olduğunu, dünyadaki hiçbir güç ve imkânın Allah'ın azabını engelleyemeyeceğini gözler önüne serer. Ey iman edenler! Bu kıssalardan ibret alın. Sakın Allah'ın nimetleri sizi şımartmasın, O'na isyan etmeyin. Bilin ki dünya hayatı geçicidir; asıl olan, Allah'ın rızasını kazanmak ve O'nun rahmetine nail olmaktır. Allah'ın rahmetinden uzaklaşmak, helak olmak ve pişmanlık, o kavimlerin ortak kaderi olmuştur. Bizler ise bu kıssalardan ders alıp, Allah'a yönelerek, O'nun affını ve rahmetini dileyelim. Çünkü Allah, tövbe edenleri sever ve rahmeti bol olandır.