سورت هود — آیت 96

د کلمو معناګانې:

• آیاتنا: زموږ نښې او معجزې، لکه عصا، ید بیضا او نورې هغه نښې چې د الله تعالی د یووالي او قدرت په څرګندولو کې راغلې دي.
• سلطان مبین: څرګنده او روښانه حجت او دلیل، یعنې هغه قوي ثبوت چې د هر چا لپاره ښکاره وي او هیڅ شک په کې نه وي.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې خپل پیغمبر حضرت محمد صلی الله علیه وسلم ته تسلیت او دلاسا ورکوي، چې لکه څنګه چې ته له خپل قوم څخه تکذیب او مخالفت وینې، نو پخوا موږ حضرت موسی علیه السلام هم د خپل قوم (فرعون او د هغه ملګرو) ته د واضحو نښو او معجزو سره لېږلی و. هغه نښې چې د الله تعالی د یووالي او ربوبیت ثبوت وې، لکه عصا چې مار شوه، ید بیضا (روښانه لاس) او نورې معجزې. سربېره پر دې، الله تعالی هغه ته یو څرګند او روښانه حجت او دلیل هم ورکړی و، چې د هغه د صدق او رسالت ثبوت و. دا ټول د دې لپاره وو چې فرعون او د هغه قوم ته دا څرګنده شي چې موسی علیه السلام د الله تعالی له لوري رالېږل شوی دی، او هر څوک چې د دې نښو په اړه فکر وکړي، نو د الله تعالی په یووالي او د موسی علیه السلام په صدق به یقین وکړي.

فایدې:

• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې الله تعالی خپل پیغمبران تل د واضحو دلايلو او معجزو سره لېږلي دي، ترڅو خلک پرې حجت ونه لري او د حق لار ورته څرګنده شي.
• دا چې الله تعالی حضرت موسی علیه السلام ته دومره لویې معجزې ورکړې وې، خو فرعون بیا هم سرکشي وکړه، نو دا موږ ته دا خبره راکوي چې د حق د منلو لپاره یوازې دلیلونه کافي نه دي، بلکې اخلاص او د حق غوښتلو اراده هم ضروري ده.
• دا آیت د پیغمبرانو د یکسانۍ او د دوی د پیغام د یووالي ښودنه کوي، چې ټولو پیغمبرانو خلک د الله تعالی د یووالي او عبادت لوري ته بللي دي.
• دا موږ ته تسلیت راکوي چې کله موږ د حق د تبلیغ په لاره کې له ستونزو سره مخ شو، نو باید زړه سواند نه شو، ځکه چې دا لاره د پیغمبرانو لاره وه او دوی هم له داسې ستونزو سره مخ شوي وو.