Surja Hud — Ajet 96

Kuptimi i fjalëve:

• "Bî'ajâtinâ" (بِآيَاتِنَا): Me argumentet dhe mrekullitë tona që dëshmojnë për njëshmërinë e Allahut.
• "Sultânin mubîn" (سُلْطَانٍ مُّبِين): Me fuqi dëshmie të qartë dhe argument bindës që e bën të vërtetën të dallueshme nga e kota.

Tefsiri i ajeteve:

Allahu i Lartësuar e ka dërguar Musain a.s. me shenja dhe mrekulli të mëdha që tregojnë për njëshmërinë e Tij, si shkopi që shndërrohej në gjarpër, dora që shkëlqente me dritë të bardhë, dhe me argumente të qarta e të pakundërshtueshme që dëshmojnë për vërtetësinë e asaj me të cilën ai erdhi. Këto argumente ishin provë bindëse për këdo që i shihte me sy të hapur dhe i mendonte me zemër të shëndoshë, duke treguar se Allahu është i Vetmi Zot dhe se çdo pretendim për hyjni nga dikush tjetër përveç Tij është i rremë. Ky dërgim ishte me Tevratin dhe me prova të qarta që e bënin të vërtetën të dallueshme nga e kota, në mënyrë që njerëzit të mos kishin asnjë justifikim për ta mohuar atë.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo ajet tregon se Allahu i dërgon pejgamberët me argumente të qarta dhe prova bindëse, që njerëzit të mos kenë justifikim para Tij.
2. Mrekullitë e pejgamberëve janë dëshmi e fuqisë së Allahut dhe e vërtetësisë së mesazhit të tyre, prandaj duhet t'i pranojmë ato me bindje të plotë.
3. Thirrja në rrugën e Allahut duhet të mbështetet në dituri dhe argumente të qarta, jo në fanatizëm apo imitim të verbër.
4. Ky ajet na mëson se e vërteta gjithmonë del në shesh dhe se Allahu i mbështet të dërguarit e Tij me fuqi dhe autoritet të qartë, pavarësisht kundërshtimeve.
5. Besimi në pejgamberët dhe në mesazhet e tyre është pjesë e besimit tonë, dhe historia e Musait a.s. na forcon në durim dhe bindje se ndihma e Allahut është e sigurt për të drejtët.