Surah Hud — Talata 96

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Bī Āyātinā: Sa pamamagitan ng Aming mga tanda at katibayan — ang mga himala at aral na nagpapatunay sa Kaisahan ng Allah.
• Wa Sulṭānin Mubīn: At isang maliwanag na kapangyarihan o katibayan — isang malinaw na patunay na nagpapakita ng katotohanan at nagpapabulaan sa anumang kasinungalingan.

Paliwanag ng Talata:

Sumpa man, tunay na Aming isinugo si Propeta Moises (sumakanya ang kapayapaan) sa mga tao ng kanyang panahon, dala ang Aming mga tanda at mga himala na nagpapatunay sa Kaisahan ng Allah at sa kanyang pagka-propeta. Kasama niya ang isang maliwanag at malinaw na kapangyarihan — isang katibayan na hindi mapag-aalinlanganan, tulad ng tungkod na nagiging ahas at ang kamay na nagliliwanag — na nagpapakita sa sinumang magmamasid nang may matuwid na puso na ang Allah lamang ang karapat-dapat sambahin, at nagpapatunay sa kasinungalingan ng sinumang nag-aangkin ng pagka-Diyos bukod sa Kanya. Ang mga tandang ito ay malinaw na ebidensya na sumusuporta sa kanyang misyon at nagpapatunay sa katotohanan ng kanyang dala, upang walang sinuman ang magkaroon ng dahilan upang mag-alinlangan.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang talatang ito ay nagpapakita ng dakilang awa ng Allah sa Kanyang mga nilikha — hindi Niya sila iniwan nang walang patnubay, bagkus ay nagsugo Siya ng mga propeta na may dalang malinaw na mga katibayan upang ang tao ay mapunta sa landas ng katotohanan.
2. Ang mga himala ng mga propeta ay hindi lamang mga mahika, kundi mga tanda na nagmumula sa Allah upang patatagin ang mga mananampalataya at magbigay-daan sa mga naghahanap ng katotohanan na makilala ang kanilang Panginoon nang may katiyakan.
3. Ang katotohanan ay laging may kasamang malinaw na patunay — kaya't ang sinumang naghahanap ng katotohanan nang may tapat na puso ay hindi maliligaw, sapagkat ang Allah ay hindi nag-iiwan ng Kanyang mga sugo nang walang suporta.
4. Ang pagkakasunod-sunod ng mga propeta, mula kay Moises hanggang kay Muhammad (sumakanila ang kapayapaan), ay nagpapakita ng pagkakaisa ng mensahe: ang pagtawag sa pagsamba sa Allah lamang at ang paglayo sa lahat ng huwad na diyos — isang mensahe na nagbubuklod sa lahat ng mga sugo at nagpapatunay na ang Islam ay ang relihiyon ng lahat ng mga propeta.