Йусуф сүрәсе — Аять 108

Сүзләр аңлатмасы:

• Сәбили – минем юлым, ысулым.
• Әдәгу иләллаһ – Аллаһыга чакырам.
• Бәсыйрә – ачык дәлил, ышандыра торган белем һәм күрсәтмә.
• Вә мән иттәбәганы – миңа ияргән, минем юлымнан барган кешеләр.
• Сөбханәллаһ – Аллаһыны һәр кимчелектән аруландырам, пакь дип белдерәм.

Аять тәфсире:

Ий Мухәммәд галәйһиссәләм! Син кешеләргә әйт: "Менә бу минем юлым – мин Аллаһыга чакырам, Ул – бердәнбер Илаһ, Аның тиңдәше юк. Мин моны ачык дәлилгә, ышандыра торган белемгә һәм Аллаһыдан килгән яктылыкка таянып эшлим. Миңа ияргән, минем сөннәтемә һәм юлыма тугры калган һәркем дә шушы ук юл белән бара, Аллаһыга чакыра. Мин Аллаһыны һәртөрле кимчелектән, Аңа тиңдәш, охшаш яки шәрик кушудан пакь дип белдерәм. Ә мин үзем мөшрикләрдән түгел, бәлки Аллаһының берлегенә ышанып, Аңа гына гыйбадә кылучы мөэминнәрдәнмен".

Бу аятьтә Аллаһы расүле үзенең төп бурычын – кешеләрне Аллаһыга чакыруны ачык итеп белдерә. Ул моны һичшиксез, ачык дәлилләр белән эшли. Пәйгамбәрнең дәвамчылары – галимнәр һәм тәкъва мөэминнәр дә шушы ук юлны тоталар, кешеләрне изгелеккә һәм туры юлга өндиләр.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Мөэминнең төп вазифасы – Аллаһыга чакыру, ә бу чакыру ачык белемгә, дәлилгә нигезләнергә тиеш. Наданлык белән дин өйрәтү дөрес түгел.
2. Пәйгамбәрләр юлы – уртак юл, алар барысы да бер генә дингә – Аллаһының берлегенә чакырганнар.
3. Аллаһыны һәр кимчелектән пакь дип белдерү – мөэминнең иманының аерылгысыз өлеше.
4. Мөшриклектән (Аллаһыга тиңдәш кушудан) ерак булу – чын иманның билгесе. Кеше үзенең ышануында саф һәм пакь булырга тиеш.
5. Бу аять мөселманнарны бердәмлеккә, Аллаһы юлында тугрылыкка һәм ачык дәлилләр белән эш итәргә өнди.