ซูเราะฮฺ ยูซุฟ — อายะฮฺ 108

คำอธิบายคำศัพท์สำคัญในโองการ:

• سَبِيلِي (สะบีลี) หมายถึง หนทางของฉัน แนวทางของฉัน
• بَصِيرَةٍ (บะศีเราะฮ์) หมายถึง ความรู้ที่แจ่มแจ้ง หลักฐานอันชัดเจน และความมั่นใจในความรู้
• وَسُبْحَانَ اللَّهِ (วะซุบฮานัลลอฮ์) หมายถึง การเทิดพระเกียรติให้พ้นจากสิ่งบกพร่องหรือสิ่งที่ไม่มีใคร่ควรแก่พระองค์

คำอธิบายโองการ:

โองการนี้เป็นพระดำรัสของอัลลอฮ์ที่ตรัสสั่งแก่ท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ให้ประกาศแก่ผู้คนทั้งหลายว่า "จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมมัด) นี้คือหนทางของฉัน" หมายถึง นี่คือแนวทางและวิถีทางที่ฉันดำเนินอยู่ ซึ่งก็คือการเรียกร้องเชิญชวนสู่การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เพียงพระองค์เดียว โดยปราศจากภาคีใด ๆ ทั้งสิ้น

ท่านนบีกล่าวว่า "ฉันเรียกร้องสู่การศรัทธาต่ออัลลอฮ์บนพื้นฐานของความรู้ที่แจ่มแจ้งและหลักฐานอันชัดเจน" มิใช่การเรียกร้องโดยปราศจากความรู้หรือการเลียนแบบตามผู้อื่น แต่เป็นการเรียกร้องด้วยความมั่นใจและความเข้าใจอย่างถ่องแท้ในสิ่งที่ตนเองเรียกร้อง และไม่เพียงแต่ท่านนบีเท่านั้นที่เรียกร้องในแนวทางนี้ "รวมถึงผู้ที่ปฏิบัติตามฉันด้วย" กล่าวคือ บรรดาผู้ศรัทธาที่ดำเนินตามแนวทางของท่านนบี ก็จะเรียกร้องเชิญชวนสู่สัจธรรมด้วยความรู้และหลักฐานอันชัดเจนเช่นเดียวกัน พวกเขาจะเชิญชวนผู้อื่นสู่ความดีด้วยดุลยพินิจและปัญญา มิใช่ด้วยความเขลา

จากนั้นท่านนบีกล่าวว่า "และฉันขอเทิดพระเกียรติอัลลอฮ์ให้พ้นจากสิ่งที่ไม่สมควร" หมายถึง การประกาศความบริสุทธิ์ของอัลลอฮ์จากการตั้งภาคีและการพรรณนาถึงพระองค์ในสิ่งที่ไม่คู่ควรกับความยิ่งใหญ่ของพระองค์ "และฉันมิได้เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ตั้งภาคี" กล่าวคือ ฉันปราศจากความเชื่อในการตั้งภาคีใด ๆ ต่ออัลลอฮ์ทั้งสิ้น ทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ฉันเป็นผู้ยึดมั่นในเอกภาพของพระองค์อย่างแท้จริง

บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับจากโองการ:

1. การเรียกร้องสู่อัลลอฮ์ต้องอยู่บนพื้นฐานของความรู้ — ผู้ที่เชิญชวนผู้อื่นสู่ความดี จำเป็นต้องมีความรู้ความเข้าใจที่ถูกต้อง มิใช่เชิญชวนด้วยความไม่รู้หรือการเดาเอาเอง
2. ความสำคัญของแบบอย่างที่ดี — ท่านนบีมิได้เรียกร้องเพียงลำพัง แต่ผู้ที่ปฏิบัติตามท่านก็มีหน้าที่เรียกร้องเชิญชวนสู่ความดีเช่นกัน สะท้อนให้เห็นว่าการเผยแผ่ความดีเป็นหน้าที่ของทุกคนในสังคม
3. ความบริสุทธิ์ใจและการเทิดทูนอัลลอฮ์ — การกล่าว "ซุบฮานัลลอฮ์" เป็นการยอมรับในความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และการประกาศตนให้พ้นจากการตั้งภาคี เป็นเครื่องหมายของความศรัทธาที่แท้จริง
4. ความมั่นใจในแนวทางที่ถูกต้อง — ผู้ศรัทธาควรมีความมั่นใจในหนทางของตนเมื่ออยู่บนพื้นฐานของความรู้และหลักฐานที่ชัดเจน ไม่หวั่นไหวต่อคำตำหนิหรือการต่อต้านจากผู้ไม่เห็นด้วย
5. การเชิญชวนด้วยความเมตตาและปัญญา — การเรียกร้องสู่อัลลอฮ์ควรกระทำด้วยวิธีการที่เหมาะสม ใช้ความรู้และความเข้าใจ มิใช่การบังคับหรือการใช้อารมณ์