سورت يوسف — آیت 13

د کلمو معناګانې:

• لَيَحْزُنُنِي: ما غمژن کوي، زما زړه ته درد راکوي.
• تَذْهَبُوا بِهِ: چې تاسو هغه له ځان سره بوځئ.
• الذِّئْبُ: لېوه (هغه وحشي ځناور چې ګډوډي کوي).
• غَافِلُونَ: بې خبره، هېرېدونکي، چې له هغه نه بې پروا شئ.

تفسیر:

حضرت یعقوب علیه السلام خپلو زامنو ته وویل: "ما ته ډېر غم او خفګان راځي چې تاسو یوسف له ما نه جلا کړئ او له ځان سره یې بوځئ، ځکه زه د هغه له بېلتون نه صبر نه شم کولای. او له دې سره، زه وېره لرم چې لېوه یې وخوري، په داسې حال کې چې تاسو به د هغه په اړه بې خبره یئ او په خپلو کارونو یا لوبو بوخت به یئ." دا وینا د پلار د شفقت او مینې څرګندونه وه، خو زامنو یې دا خبره ونه منله او په خپل ټینګار یې دوام ورکړ.

فايدې:

• دا آیت د مور او پلار پر اولاد باندې د شفقت او مینې ژوره بېلګه ده؛ پلار د خپل کوچني زوی د خوندیتوب لپاره اندېښنه لري او له جلا کېدو یې ډارېږي.
• له دې نه زده کوو چې د اولاد په ساتنه کې باید هوښیار او اندېښمن واوسو، او هغه خطرونه چې د اولاد لپاره یې وېره لرو، باید په ښکاره توګه یې وړاندې کړو.
• دا آیت دا هم ښیي چې پلار د خپل اولاد په چارو کې له مشورې او خبرتیا نه کار اخلي، خو که اولاد په خپل ټینګار وي، نو پلار اړ دی چې پر الله توکل وکړي او هغه ته یې وسپاري.
• په دې کې د الله پر قضا او قدر باندې د باور درس هم دی، ځکه یعقوب علیه السلام سره له دې اندېښنې او وېرې، په پای کې خپل کار الله ته وسپاره او صبر یې وکړ.