Йусуф сүресі — Аят 13

1. Сөздердің мағынасы:

• لَيَحْزُنُنِي — мені қайғыртады, көңілімді ауыртады.
• تَذْهَبُوا بِهِ — оны алып кетулеріңіз.
• الذِّئْبُ — қасқыр.
• غَافِلُونَ — бейқам, немқұрайлы, алаң болған.

1. Аяттың тәпсірі:

Яғни, Яғқұб (ғ.с.) ұлдарына былай деді: «Сендер Жүсіпті алып кеткендеріңде, одан айырылу маған қатты ауыр тиеді. Себебі мен оны өте жақсы көремін, айырылысуға шыдай алмаймын. Сондай-ақ, сендер мал жаюмен және ойын-сауықпен алаң болып, одан бейқам қалған кезде, оны қасқыр жеп қоюынан қорқамын».

Бұл аятта Яғқұб пайғамбардың (ғ.с.) баласына деген шексіз мейірімі мен қамқорлығы, әкелік жүрегінің нәзіктігі көрінеді. Ол балаларының Жүсіпті алып кетуін қаламайтынын, одан айырылудың өзіне ауыр екенін айтады. Сонымен қатар, ол балаларының бейқамдығын, яғни олар мал бағумен және өз істерімен алаң болып, Жүсіпке тиісті көңіл бөлмей қалулары мүмкін екенін ескертеді. Бұл — әкенің баласының қауіпсіздігіне деген табиғи алаңдаушылығы.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Балаға деген әке-шешенің мейірімі мен қамқорлығы — Аллаһтың берген үлкен нығметі. Бұл аят отбасылық сүйіспеншіліктің, әсіресе әке мен бала арасындағы жылы қарым-қатынастың маңыздылығын көрсетеді.
• Ата-ана балаларының қауіпсіздігі үшін алаңдауы — табиғи әрі құптарлық нәрсе. Бұл — жауапкершілік пен қамқорлықтың белгісі.
• Балалар ата-анасының сеніміне ие болуға, олардың алаңдаушылығын түсінуге және жауапкершілікпен қарауға тиіс.
• Адам баласы өзіне сеніп тапсырылған нәрсеге (бала, аманат, міндет) немқұрайлы қарамауы керек. Бейқамдық көптеген өкініштерге әкелуі мүмкін.
• Аллаһ Тағала пайғамбарлардың да адамдық сезімдерін, яғни олардың да балаларын жақсы көретінін, қамқорлық жасайтынын бізге жеткізіп, олардың үлгі аларлық өнегесін көрсетеді.
• Бұл аят бізді отбасылық құндылықтарды бағалауға, ата-ананы сыйлауға, балаларға жауапкершілікпен қарауға шақырады. Ислам — мейірім, қамқорлық және жауапкершілік діні.