Surah Yusuf — Talata 13

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• لَيَحْزُنُنِي – Tunay na nagdadala sa akin ng matinding kalungkutan at dalamhati.
• تَذْهَبُوا بِهِ – ang pag-alis ninyo na kasama siya (si Yusuf).
• الذِّئْبُ – ang lobo (hayop na mandaragit).
• غَافِلُونَ – mga pabaya, abala sa ibang bagay, at hindi nakatuon sa kanya.

Interpretasyon ng Talata:

Ito ang tugon ni Propeta Ya'qub (alayhi salam) sa kanyang mga anak nang hilingin nila na isama si Yusuf sa kanilang pagpapastol. Sinabi niya: "Tunay na nagdudulot sa akin ng matinding kalungkutan ang inyong pag-alis na kasama siya, sapagkat hindi ko kayang tiisin ang paghihiwalay sa kanya – siya ang pinakamamahal ko sa aking puso, at siya ang aking kaaliwan lalo na matapos kong mawala ang kanyang ina. Bukod pa rito, ako ay natatakot na baka siya ay kainin ng lobo habang kayo ay abala sa inyong paglalaro at pagpapastol, at hindi ninyo siya nababantayan nang maayos. Kung kayo ay magiging pabaya sa kanya sa isang iglap, maaaring may mangyaring masama sa kanya."

Ang talatang ito ay nagpapakita ng lalim ng pagmamahal ng isang ama sa kanyang anak, at ang likas na pangamba ng isang magulang para sa kaligtasan ng kanyang anak. Ang kalungkutan ni Ya'qub ay hindi lamang dahil sa paghihiwalay, kundi dahil sa kanyang maamong puso at sa kanyang matinding pag-aalala. Ang kanyang pagbanggit sa lobo ay hindi isang haka-haka lamang, kundi isang tunay na posibilidad sa lugar na iyon, at ito ay naging daan upang maisakatuparan ang kalooban ng Allah sa Kanyang itinakdang plano para kay Yusuf.

Mga Aral at Benepisyo:

1. Ang pagmamahal ng mga magulang sa kanilang mga anak ay isang likas na damdamin na itinanim ng Allah – ito ay isang uri ng awa na Kanyang inilagay sa puso ng mga magulang, at ito ay dapat pahalagahan at igalang ng mga anak.
2. Ang pag-iingat at pagbabantay sa mga bata ay isang mahalagang gawain; hindi ito sumasalungat sa pagtitiwala sa Allah (tawakkul), bagkus ito ay bahagi ng ipinag-uutos na pangangalaga.
3. Ang pagpapahayag ng nararamdaman at pag-aalala sa harap ng mga anak ay hindi kahinaan, kundi isang anyo ng taos-pusong pagmamahal na nagpapatibay ng ugnayan ng pamilya.
4. Ang kuwentong ito ay nagtuturo sa atin na ang mga pagsubok at paghihirap na dinaranas ng mga propeta ay bahagi ng kanilang dakilang misyon – ang kanilang pagtitiyaga ay isang huwarang dapat tularan ng bawat mananampalataya.
5. Ang lahat ng nangyayari, maging ang mga pangyayaring tila masakit at mahirap, ay nasa ilalim ng ganap na kaalaman at kapangyarihan ng Allah, at may magandang kahihinatnan para sa mga matiyaga.