سورت يوسف — آیت 14

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• عُصْبَةٌ: یوه پیاوړې ډله یا جماعت چې یو بل ته مرسته کوي.
• لَخَاسِرُونَ: تاوانیان، زیانمن شوي، هغه کسان چې له تاوان پرته بل څه نه لري.

د آیت تفسیر:

د یوسف علیه السلام وروڼو خپل پلار ته وویل: که چېرې یو لیوه یوسف وخوري، په داسې حال کې چې موږ یوه پیاوړې ډله یو (شاوخوا لس کسان یو)، نو که داسې وشي، یقیناً موږ به تاوانیان او زیانمن شوي یو، او زموږ په وجود به هېڅ خیر نه وي. ځکه چې که موږ د یو لیوه په وړاندې د خپل ورور دفاع ونه کړو، نو بیا له موږ نه بل هیڅ ګټه نه شي اخیستل کېدای. دوی دا خبره د خپل پلار د قانع کولو لپاره وکړه، ترڅو هغه ته ثابته کړي چې دوی به یوسف ته ښه پاملرنه کوي او هغه به له هر خطر نه ساتي.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

• دا آیت د هغو خلکو خبره بیانوي چې د خپلو ژمنو او وړتیاوو په اړه مبالغه کوي، خو په حقیقت کې د دوی عمل د دوی له خبرو سره سم نه وي. مسلمان باید تل په خپلو خبرو کې رښتینی وي او د هغو کارونو ژمنه ونه کړي چې د ترسره کولو توان نه لري.
• له دې آیت نه دا هم زده کوو چې د یو مسلمان په توګه باید د خپلو وروڼو او خپلوانو ساتنه وکړو، په ځانګړې توګه د هغو کسانو چې کمزوري وي، لکه ماشومان او بوډاګان.
• د دې آیت له لارې موږ ته معلومه شوه چې د یو چا د خبرو باور کول باید د هغه د عمل او صداقت پر بنسټ وي، نه یوازې د هغه د ښکلو خبرو پر بنسټ.