Surja Jusuf — Ajet 20

Kuptimet e fjalëve:

• “Sherauhu” – e shitën atë (Jusufin).
• “Bi-themenin bakhs” – me një çmim të ulët e të mangët, më pak se vlera e tij reale.
• “Derahime ma’dude” – monedha argjendi (dirhemë) të pakta në numër, që numëroheshin me gishta për shkak të pakësisë së tyre.
• “Ez- zahidin” – ata që nuk i kushtojnë rëndësi, që e nënçmojnë dhe duan ta hedhin sa më shpejt.

Tefsiri i ajetit:

Kur vëllezërit e Jusufit e hodhën atë në pus dhe më pas erdhi një karavan udhëtarësh që e nxorën atë, ata e shitën Jusufin për një çmim shumë të ulët – vetëm disa dirhemë të pakët që numëroheshin me dorë, jo me peshë, sepse ishin kaq të pakët. Ata nuk e vlerësuan atë fare dhe nuk kërkuan një çmim të lartë, sepse qëllimi i tyre kryesor ishte ta largonin Jusufin nga babai i tij dhe të shpëtonin prej tij sa më shpejt, jo të përfitonin para nga shitja e tij. Ata madje nuk e dinin se kush ishte Jusufi në të vërtetë dhe çfarë pozite të lartë kishte te Allahu. Kjo ishte mëshirë nga Allahu për Jusufin, sepse shitja e tij me një çmim të ulët bëri që ai të mos qëndronte gjatë me ata që e blenë, dhe kështu Allahu e ruajti atë për një fat më të madh.

Përfitimet nga ajeti:

• Allahu i Madhërishëm i di gjërat që njerëzit nuk i dinë; Ai e kishte caktuar Jusufin për një të ardhme të madhe, ndërsa vëllezërit e tij mendonin se po e hidhnin poshtë, por në realitet Allahu po e përgatiste për nder dhe pozitë të lartë.
• Njeriu nuk duhet të gjykojë gjërat vetëm nga pamja e jashtme; ajo që duket si humbje mund të jetë në të vërtetë fitore dhe e kundërta.
• Nuk duhet t’i nënçmojmë njerëzit, sepse askush nuk e di se kush mund të jetë i dashur dhe i veçantë për Allahun.
• Durimi dhe besimi te Allahu në momentet e vështira sjellin lehtësim dhe dalje nga çdo situatë e vështirë, ashtu siç ndodhi me Jusufin që nga puset e errëta u ngrit në pozitat më të larta.