Surat Yusuf — Ayat 21

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• مَثْوَاهُ (mats-waahu): panggonan manggon utawa papan dununge.
• أَكْرِمِي (akrimii): mulyakna, pakurmatan, lan ngopeni kanthi becik.
• عَسَىٰ (asaa): mbokmenawa, muga-muga.
• نَتَّخِذَهُ وَلَدًا (nattakhidzahu waladan): njupuk dheweke dadi anak (kanthi cara angkat anak).
• مَكَّنَّا (mak-kannaa): Ingsun paringi kekuwatan lan panguwasa.
• تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ (ta'wiilil ahaadiits): teges utawa artine impen.
• غَالِبٌ عَلَىٰ أَمْرِهِ (ghaalibun 'alaa amrihi): kang nguwasani lan menang ing sakabehing karsane.

2) Jlentrehane ayat:

Nalika Yusuf digawa dening wong-wong kang lunga saka sumur menyang Mesir, dheweke banjur dituku dening wong gedhe ing Mesir, yaiku pejabat kang ngurus bandha negara kang diarani 'Aziz. Sawise tuku Yusuf, 'Aziz banjur ngandika marang bojone (kang jenenge Zulaikha): "Padha ngajeni lan ngopenana Yusuf kanthi becik ing panggonan iki. Mbokmenawa dheweke bisa migunani kanggo awake dhewe, utawa bisa kita angkat dadi anak, amarga awake dhewe ora duwe anak."

Kaya anggone Ingsun ngluwari Yusuf saka pati lan saka sumur, lan Ingsun gawe atine 'Aziz dadi welas marang dheweke, ya mengkono uga Ingsun paringi kekuwatan marang Yusuf ing bumi Mesir. Ingsun bakal mulang dheweke ngerti tegese impen, supaya dheweke bisa ngerti apa kang bakal kelakon ing tembe mburi. Allah iku kang nguwasani sakabehing karsane, ora ana kang bisa ngalang-alangi putusane Allah. Nanging akeh banget manungsa kang ora ngerti bab iku.

3) Faedah lan piwulang kang bisa dijupuk:

• Allah iku Maha Ngatur: Kabeh kedadeyan ing urip iki ora uwal saka karsane Allah. Sanajan Yusuf dibuwang ing sumur lan didol dadi budak, nanging pungkasane dheweke dadi wong kang kuwasa ing Mesir. Iki nuduhake yen rencana Allah iku mesthi paling becik, sanajan awale katon angel.
• Ngajeni lan ngopeni wong liya iku kabecikan: 'Aziz paring dhawuh marang bojone supaya ngajeni Yusuf. Iki mulangake awake dhewe supaya tansah tumindak becik marang sapa wae, ora preduli saka ngendi asale.
• Allah paring ilmu marang sapa kang dikarepake: Yusuf diwenehi ilmu kanggo napsirake impen. Iki nuduhake yen ilmu iku saka Allah, lan Allah bisa paring ilmu marang sapa wae kang dikarepake.
• Aja putus asa marang rahmat Allah: Sanajan Yusuf ngalami pacoban kang abot, nanging pungkasane dheweke entuk kamulyan. Iki mulangake supaya awake dhewe ora gampang putus asa lan tansah percaya marang pertolongan Allah.
• Akeh manungsa kang ora ngerti: Ayat iki ngelingake yen akeh wong kang ora ngerti bab karsane Allah. Mula, awake dhewe kudu tansah sinau lan nambah kawruh bab agama supaya ora kalebu wong kang ora ngerti.