Surja Jusuf — Ajet 48

Kuptimet e fjalëve:

• شِدَادٌ: vite të vështira, të thata dhe me uri.
• يَأْكُلْنَ: shkatërrojnë dhe konsumojnë atë që është ruajtur.
• تُحْصِنُونَ: ruani dhe depozitoni me kujdes.

Tefsiri i ajetit:

Pas atyre shtatë viteve të begatshme, do të vijnë shtatë vite të vështira dhe të thata, të cilat do të konsumojnë gjithçka që keni ruajtur për to, përveç një sasie të vogël që do ta ruani me kujdes për t’u përdorur si farë për mbjellje. Këto vite do të jenë aq të rënda sa njerëzit do të hanë gjithçka që kanë grumbulluar më parë, dhe vetëm ata që kanë mençuri dhe largpamësi do të ruajnë pak nga ajo që u nevojitet për të vazhduar jetën dhe bujqësinë.

Ky ajet na mëson se jeta është një përzierje e periudhave të begatisë dhe vështirësisë, dhe se ai që është i urtë përgatitet për ditët e vështira duke ruajtur nga të mirat që i ka dhënë Zoti. Gjithashtu, na mëson se planifikimi dhe largpamësia janë virtyte të lavdërueshme në Islam, dhe se njeriu duhet të jetë i kujdesshëm në menaxhimin e burimeve të tij, pa u dorëzuar para vështirësive, sepse pas çdo vështirësie vjen lehtësimi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Urtësia dhe planifikimi i mirë janë nga cilësitë që Zoti i do te robërit e Tij, sepse ato i shpëtojnë njeriut nga fatkeqësitë.
2. Durimi dhe përgatitja për të ardhmen janë pjesë e besimit të vërtetë, sepse njeriu i urtë nuk harxhon gjithçka në kohën e begatisë, por ruan për ditët e vështira.
3. Në çdo vështirësi ka një mëshirë nga Zoti, sepse Ai nuk i lë robërit e Tij pa udhëzim dhe mundësi për të mbijetuar, madje edhe në kohët më të vështira.
4. Ky ajet na mëson se jeta është e ndryshueshme, prandaj njeriu duhet të jetë i ekuilibruar në gëzim dhe hidhërim, duke iu mbështetur Zotit dhe duke marrë masat e duhura.