سورت يوسف — آیت 52

د معنا کلمې:

• ذَٰلِكَ: دا خبره/دا اعتراف.
• لِيَعْلَمَ: د دې لپاره چې پوه شي.
• أَخُنْهُ: هغه ته خیانت وکړم.
• بِالْغَيْبِ: د هغه په غیابت کې.
• كَيْدَ: چل، مکر، فریب.

تفسیر:

دا هغه خبره ده چې د عزیز میرمنې وکړه، کله چې یوسف علیه السلام له زندان څخه د هغې د اعتراف په اړه وپوښتل شول. هغې وویل: دا اعتراف چې ما وکړ، د دې لپاره و چې عزیز (زما میړه) پوه شي چې ما په هغه باندې په غیابت کې خیانت نه دی کړی، یعنې ما د هغه په شا کې هېڅ ناروا کار نه دی کړی، او نه مې پر یوسف باندې دروغ تور لګولی دی. حقیقت دا دی چې ما پخپله یوسف ته په بد نیت سره اشاره وکړه، خو هغه پاک او بې ګناه و. دا اعتراف د دې لپاره هم و چې یوسف پوه شي چې زه د هغه په اړه رښتیا وایم او هغه بې ګناه دی. او دا هم چې الله تعالی د خیانت کونکو چلونه او مکرونه نه بریالي کوي، بلکې هغه به یې بې نقابه کوي او د دوی فریب به یې په خپله غاړه راولي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې رښتیا ویل او اعتراف کول، که څه هم ځان ته زیان رسوي، د عزت او برائت سبب کیږي.
• خیانت کول، که په کومه بڼه وي، د الله تعالی له مرستې او برکته محروموي، او الله د خیانت کونکو د چلونو بریالیتوب نه ورکوي.
• د یو مسلمان په توګه، مونږ باید د الله تعالی پر قضاوت باور ولرو، ځکه هغه د هر چا د نیت او عمل ښه پوه دی، او بې ګناه کسان به تل بري کوي.