Surah Yusuf — Talata 52

At ang hari ay nagsabi: “Inyong dalhin siya sa akin.” Subalit nang ang isinugo ay pumunta sa kanya (Hosep), siya ay nagsabi: Magbalik ka sa iyong panginoon at iyong itanong, “Ano ang nangyari sa mga babae na nahiwa (ng kutsilyo) ang kanilang mga kamay? Katotohanan, ang aking Panginoon (Allah) ay higit na nakakabatid ng kanilang balak.”

(At ang hari) ay nagsabi (sa mga babae): “Ano ang inyong suliranin nang tangkain ninyong akitin si Hosep?” Ang mga babae ay nagsabi: “Huwag nawang ipahintulot ni Allah! wala kaming alam na masama laban sa kanya!” Ang asawa ni Al-Aziz ay nagsabi: “Ngayon, ang katotohanan ay naging malinaw (sa lahat), ako ang nagtangkang umakit sa kanya, at katotohanang siya ay isa sa nagsasabi ng katotohanan.’

At hindi ko kinakalagan ang aking sarili (na walang sisi). Katotohanan, ang kaluluwa (ng tao, o ang katawang tao) ay nahihilig sa masama, malibang ang aking Panginoon ay maggawad ng Kanyang Habag (sa sinumang Kanyang maibigan). Katotohanan, ang aking Panginoon ay Lagi nang Nagpapatawad, ang Pinakamaawain.”

At ang hari ay nagsabi: “Inyong dalhin siya sa akin upang siya ay aking maidugtong sa aking pagkatao (alalaong baga, dahil si Hosep ay mapagkakatiwalaan at ang hari ay nagalak sa kanya, ibig ng hari na siya ay maglingkod sa kanya) .” At nang siya (hari) ay mangusap sa kanya, siya ay nagsabi: “Katotohanang sa araw na ito, ikaw ay kasama na namin sa mataas na katatayuan at ikaw ay lubos na pinagtitiwalaan.”