სურა იუსუფი — აია 52

(ღვინის მსხმელი დაბრუნდა მეფესთან და უამბო მას, თუ როგორ აუხსნა იუსუფმა ეს სიზმარი). მეფემ მისაღებად ჩათვალა ეს განმარტება და თქვა: «მომიყვანეთ იგი! [ის, ვინც ჩემი სიზმარი განმარტა]». როცა მასთან [იუსუფთან] მოვიდა მეფის გზავნილი და გადასცა მისი მოწოდება, იუსუფმა არ მოისურვა აჩქარება და გადაწყვიტა ლოდინი, სანამ მისი უდანაშაულობა დამტკიცდებოდა. იუსუფმა უთხრა მოციქულს: «დაუბრუნდი შენს ბატონს [მეფეს] და ჰკითხე მას: ‘რა მოუვიდა იმ ქალებს, (ვის გვერდითაც ეგვიპტის ვეზირის ცოლმა მოუწოდა და) რომლებმაც ხელები გაიჭრეს?’ — რადგან ჭეშმარიტად, ჩემმა უფალმა იცის მათი ხრიკები!»

(მეფემ მოუხმო იმ ქალებს, მათ შორის — ვეზირის ცოლს, და) უთხრა მათ: «რა იყო თქვენი საქმე? [რა მოხდა მაშინ], როცა იუსუფის შეყოლეიბას ცდილობდით (მის შეცდენას და ცოდვისკენ წაყვანას)?» მათ თქვეს: «ალლაჰმა დაგვიფაროს, ჩვენ მასში არაფერი ცუდი არ შეგვიმჩნევია». ვეზირის ცოლმა თქვა: «ახლა გამოაშკარავდა ჭეშმარიტება: მე ვიყავი ის, ვინც სცადა მისი შეცდენა, (მაგრამ ის მტკიცედ დადგა და დარჩა მართალი). და ის ნამდვილად მართალთაგანია».

(იუსუფმა თქვა): «და არ ვამართლებ ჩემს სულს [არ ვამბობ, რომ ჩემი სული დაცულია შეცდომისა და ცოდვისგან], რადგან სული უბიძგებს ბოროტებისკენ [ადამიანის სული ბუნებით მიდრეკილია ბოროტებისკენ, ადვილად ემორჩილება ცდუნებას და ამკობს ცუდს], თუ არა ჩემი უფლის წყალობა [გარდა იმათისა, ვისაც ალლაჰი შეიწყალებს და დაიცავს ბოროტებისა და ცოდვისგან]. ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი მაპატიებელი, შემწყალებელია».

(როცა იუსუფის უდანაშაულობა გამოაშკარავდა, მეფემ უბრძანა, მისთვის მიეყვანათ იგი, რადგან გადაწყვიტა, რომ ერთ-ერთ თავის ნდობით მოსილ ადამიანად დაენიშნა) და თქვა მეფემ: «მომიყვანეთ იგი! მე მას ჩემთვის ავიყვან». და როცა მან [მეფემ] იუსუფს ესაუბრა, უთხრა: «ჭეშმარიტად, დღეს შენ ჩვენთვის პატივცემული და სანდო ადამიანი ხარ».