Surja Jusuf — Ajet 52

Kuptimet e fjalëve:

• ذَٰلِكَ – kjo gjë (fjalia e thënë më parë).
• لِيَعْلَمَ – që të dijë dhe të bindet.
• لَمْ أَخُنْهُ بِالْغَيْبِ – nuk e tradhtova atë (burrin tim) në mungesë të tij.
• كَيْدَ الْخَائِنِينَ – dredhia dhe plani i tradhtarëve.

Tefsiri i Ajetit:

Gruaja e Azizit (ministrit të Egjiptit) tha këtë fjalë pasi u zbulua e vërteta dhe u dëshmua se Jusufi ishte i sinqertë, ndërsa ajo ishte ajo që e kishte joshur atë. Ajo tha: "Kjo rrëfim i imi dhe pranimi i së vërtetës është që burri im (Azizi) ta dijë se unë nuk e kam tradhtuar atë në mungesë të tij, duke i fshehur atij të vërtetën ose duke i vënë shpifje Jusufit. Unë e pranoj se e kam joshur unë atë, por ai mbeti i pastër dhe i ndershëm. Dhe këtë e them që të dihet se Allahu nuk i udhëzon në qëllimet e tyre ata që tradhtojnë besimin dhe amanetin, dhe nuk i mbështet ata në dredhitë e tyre, por i ekspozon dhe i poshtëron."

Kjo fjali tregon pendimin dhe ndershmërinë e saj pasi pa shenjat e vërtetësisë së Jusufit dhe mbrojtjen e Allahut për të, ndaj ajo e pranoi gabimin e saj dhe e pastroi Jusufin nga çdo akuzë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ndershmëria dhe pranimi i së vërtetës, edhe kur është kundër interesit personal, është cilësi e lavdërueshme që e ngre njeriun në sytë e Allahut dhe të njerëzve.
2. Allahu i mbron robërit e Tij të sinqertë dhe i pastron nga shpifjet, edhe kur dredhitë e armiqve duken të forta.
3. Tradhtia dhe mashtrimi nuk sjellin dobi, sepse Allahu nuk i bekon planet e tradhtarëve dhe i zbulon ato në fund.
4. Ajeti na mëson se pendimi i sinqertë dhe rrëfimi i gabimit është rrugë drejt faljes dhe pastrimit të nderit, siç ndodhi me gruan e Azizit e cila u bë shembull i pranimit të së vërtetës.
5. Kush i frikësohet Allahut në fshehtësi dhe e ruan amanetin, Allahu i jep atij nder dhe mbrojtje në këtë botë dhe në botën tjetër.