Surat Yusuf — Ayat 83

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• سَوَّلَتْ (sawwalat): ngajak-ajak lan ngrenggani ing ati marang sawijining perkara kang ala, nganti katon apik lan nyenengake.
• أَمْرًا (amran): sawijining perkara utawa rencana kang wis digagas.
• فَصَبْرٌ جَمِيلٌ (fa shabrun jamil): sabar kang becik, yaiku sabar kang ora ana rasa gela, ora ana sambat, lan ora ana panyuwunan marang saliyane Allah.
• عَسَى (asaa): tembung kanggo ngarep-arep, tegese "muga-muga" utawa "mbok menawa".
• الْعَلِيمُ (al-'Alim): Kang Maha Ngudaneni kahanan lan kebutuhane para kawulane.
• الْحَكِيمُ (al-Hakim): Kang Maha Wicaksana ing anggone ngatur lan nemtokake samubarang.

2) Panjlentrehane ayat:

Nalika para putrane padha bali saka Mesir lan ngaturake marang Nabi Ya'qub yen Bunyamin kecekel merga ditudhuh nyolong, Nabi Ya'qub ora langsung ngandel marang crita kuwi. Panjenengane banjur ngendika: "Ora kaya sing kokcritakake. Malah hawa nepsumu dhewe kang ngrenggani lan ngajak-ajak marang sawijining rencana kang ala, kaya sing wis tau koklakoni marang Yusuf biyen." Tegese, Nabi Ya'qub ngerti yen iki kaya dene kedadeyan sing kepungkur, lan dheweke ora kepengin njupuk tindakan kanthi emosi.

Sawise ngendika mangkono, Nabi Ya'qub banjur milih dalan sabar. Sabare iki diarani "sabar kang becik", yaiku sabar kang ora dibarengi sambat marang manungsa, ora gela marang takdir, lan mung ngadhep marang Allah. Panjenengane ora kelangan pangarep-arep, malah banjur ndonga lan ngarep-arep marang Allah: "Muga-muga Allah bakal ngijabahi bali marang aku kabeh anakku telu — yaiku Yusuf, Bunyamin, lan putra kang gedhe sing isih ana ing Mesir." Nabi Ya'qub yakin yen Allah iku Maha Ngudaneni kahanane dheweke lan Maha Wicaksana ing anggone ngatur kabeh perkara. Dadi sanajan kahanane katon angel banget, dheweke tetep percaya marang kabecikan lan kawicaksanan Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Aja gampang ngandel marang crita sing durung mesthi bener, luwih-luwih yen crita kuwi bisa ngrusak hubungan antarane sedulur. Kudu tliti lan ngati-ati.
• Sabar kang becik iku sabar kang ora sambat marang manungsa, nanging mung ngadhep marang Allah. Iki nuduhake kekuwatan iman lan ati kang gedhe.
• Sanajan kahanan katon tanpa dalan metu, aja nganti kelangan pangarep-arep marang Allah. Allah iku Maha Ngudaneni lan Maha Wicaksana, mula mesthi ana hikmah ing saben kedadeyan.
• Ndonga lan ngarep-arep marang Allah iku tandha yen kita ngakoni yen kabeh iku ana ing astane Allah. Iki ndadekake ati luwih tentrem lan ora gampang putus asa.
• Katresnan marang kulawarga lan anak iku wujud rasa tresna kang diajab dening agama. Nabi Ya'qub tetep ngarep-arep ketemu kabeh putrane, lan iki nuduhake yen tresna marang kulawarga iku bagian saka iman.
• Kabeh kedadeyan, sanajan katon ala, bisa uga ana kabecikan ing mburine. Allah iku Maha Wicaksana, mula kita kudu percaya marang rancangane.