Surat Yusuf — Ayat 86

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• بَثِّي (batstsi): yaiku rasa susah kang banget banget, nganti ora kuwat nahan maneh lan kudu dicritakake marang wong liya.
• حُزْنِي (huzni): yaiku rasa sedhih utawa susah kang paling abot ing ati.
• أَشْكُو (asykuu): yaiku ngeluh utawa nyritakake rasa susah marang wong liya.
• أَعْلَمُ (a'lamu): yaiku aku ngerti utawa aku mangerteni.

2) Jlentrehaning ayat:

Nabi Ya'qub 'alaihissalam mangsuli marang para putrane kanthi dhawuh: "Aku iki ora ngeluhake rasa susah lan sedhihku marang sapa-sapa kajaba mung marang Allah. Mung Allah sing bisa ngilangake kasusahan lan maringi pitulungan. Aku uga ngerti babagan kabecikan, katresnan, lan pitulungane Allah sing ora kok ngerteni. Aku yakin yen Allah bakal nglolosaake panyuwunku lan bakal paring ganjaran marang wong sing lagi nandhang kasusahan."

Nabi Ya'qub ngerti saka Allah babagan sing ora dingerteni dening para putrane, yaiku yen impene Nabi Yusuf iku nyata lan bener, yen Nabi Yusuf isih urip, lan yen ing tembe dheweke lan para putrane bakal padha sujud marang Nabi Yusuf.

Dadi, ing ayat iki Nabi Ya'qub mulangake marang kita yen nalika nandhang kasusahan, kita kudu nyritakake lan ngeluhake marang Allah, ora marang manungsa. Amarga mung Allah sing Maha Ngertos lan Maha Kuwasa kanggo ngilangake kasusahan.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ngeluhake rasa susah lan sedhih iku luwih becik mung marang Allah, amarga mung Panjenengane sing bisa ngilangake lan maringi pitulungan.
• Wong mukmin kudu tansah duwe pangarep-arep lan yakin marang kabecikan lan pitulungane Allah, sanajan lagi nandhang kasusahan abot.
• Sabar lan tawakal marang Allah iku dadi tandha iman sing kuwat, lan Allah bakal paring ganjaran marang wong sing sabar.
• Kudu percaya yen saben kasusahan mesthi ana dalan metune, lan Allah ngerti babagan sing ora dingerteni dening manungsa.
• Ayat iki mulangake supaya kita ora gampang nyerah lan tansah cedhak marang Allah ing saben kahanan.