Sura Yusuf — Werset 90

Znaczenie słów:

• مَنَّ – obdarzył łaską, okazał dobroć.
• يَتَّقِ – ten, kto jest bogobojny, wystrzega się tego, co zakazane, i wypełnia nakazy.
• يَصْبِرْ – ten, kto okazuje cierpliwość w obliczu trudności i nieszczęść.
• أَجْرَ الْمُحْسِنِينَ – nagroda dla czyniących dobro, czyli tych, którzy doskonalą swoje czyny i intencje.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Kiedy bracia Józefa (Jusufa) stanęli przed nim i usłyszeli jego słowa, ogarnęło ich ogromne zdziwienie i zawołali: „Czy naprawdę jesteś Józefem?” On odpowiedział im z pokorą i pewnością: „Tak, jestem Józef, a to jest mój brat [Beniamin] – syn mojego ojca i matki. Bóg okazał nam swoją łaskę, łącząc nas ponownie po długiej rozłące i wynosząc nas na wysoki poziom.” Następnie Józef wskazał im drogę do sukcesu i zbawienia, mówiąc: „Zaprawdę, kto boi się Boga – przestrzegając Jego nakazów i unikając Jego zakazów – oraz kto okazuje cierpliwość w obliczu przeciwności i trudności, ten należy do ludzi czyniących dobro. A Bóg nie marnuje nagrody takich ludzi, lecz zachowuje ją dla nich i obdarza ich pełną zapłatą w życiu doczesnym i w życiu ostatecznym.”

Korzyści płynące z wersetu:

• Pokazuje, że Bóg nie opuszcza swoich sług, którzy są bogobojni i cierpliwi – On ich wynagradza w sposób, jakiego się nie spodziewają.
• Uczy nas, że prawdziwa wielkość i zaszczyty nie pochodzą z władzy czy bogactwa, lecz z bojaźni Bożej i cierpliwości.
• Dowodzi, że pojednanie i przebaczenie są możliwe nawet po największych krzywdach – Józef nie szukał zemsty, lecz przypomniał braciom o łasce Boga.
• Zachęca do wybaczania i patrzenia na życie z perspektywy nadziei na nagrodę Bożą, która jest lepsza i trwalsza niż wszystko, co doczesne.
• Werset ten umacnia wiarę w to, że Bóg zawsze jest blisko tych, którzy starają się być dobrzy i wytrwali – nawet jeśli droga jest długa i trudna.