سوره یوسف — آیه 90

معانی کلمات:

• مَنَّ اللهُ عَلَیْنَا: خداوند بر ما منت نهاد و نعمت بزرگ خود را شامل حال ما کرد.
• یَتَّقِ: پرهیزگاری کند و از دستورات خدا اطاعت نماید و از گناهان دوری گزیند.
• یَصْبِرْ: بر سختیها و بلاها شکیبایی ورزد.

تفسیر آیه:

هنگامی که یوسف علیهالسلام خود را به برادرانش معرفی کرد، آنها از شدت شگفتی و حیرت گفتند: «آیا واقعاً تو یوسفی؟» یوسف در پاسخ فرمود: «بله، من یوسف هستم و این برادرم (بنیامین) همراه من است. خداوند بر ما منت نهاد و پس از سالها جدایی، ما را دوباره به هم رساند و نعمت بزرگ خود را بر ما ارزانی داشت.» سپس یوسف علیهالسلام به بیان یک اصل مهم و جاودانه پرداخت و فرمود: «هر کس تقوای الهی پیشه کند و در برابر مشکلات و مصیبتها صبر پیشه نماید، خداوند پاداش نیکوکاران را تباه نمیسازد و اجر آنان را به بهترین وجه خواهد داد.» این سخن یوسف نشان میدهد که رسیدن به این مقام و عزت، نتیجه تقوا و صبر او در برابر تمام سختیهایی بود که در طول زندگیاش تجربه کرد.

فواید و درسهای آیه:

• تقوا و صبر دو کلید طلایی برای رسیدن به سعادت و رستگاری هستند؛ هر کس این دو ویژگی را در خود پرورش دهد، خداوند هرگز او را ناامید نمیکند.
• خداوند بندگان مؤمن و شکیبای خود را دوست دارد و پاداش آنان را نه تنها کم نمیکند، بلکه به بهترین شکل ممکن عطا میفرماید.
• این آیه به ما میآموزد که در سختترین لحظات زندگی، نباید از رحمت خدا ناامید شویم؛ چرا که پس از هر سختی، آسانی و گشایشی از جانب خداوند خواهد رسید.
• معرفت و شناخت حقیقی، انسان را به تواضع وامیدارد؛ یوسف با وجود آنکه قدرت و عزت داشت، به جای سرزنش برادران، از فضل و رحمت خدا سخن گفت و این الگویی زیبا برای گذشت و بزرگواری است.