ሱረቱ አር-ራዕድ — አንቀጽ 7

የቃላት ፍች፡-

• ሎላ (لولا)፡- ለምን አልተወረደም? ወይም እመኔ ተወረደ።
• አያህ (آية)፡- ተአምር፣ ማስረጃ።
• ሙንዲር (منذر)፡- አስጠንቃቂ፣ የአላህን ቅጣት የሚያስፈራራ።
• ሃድ (هادٍ)፡- መሪ፣ ወደ ቀጥታ መንገድ የሚመራ።

የአንቀጹ ትንታኔ፡-

እነዚያ የካዱት ሰዎች (የመካ ከሃዲዎች) ግትርነትና እምቢተኝነትን በመቀጠል፡- «በሙሐመድ ላይ ከጌታው ዘንድ ተአምር ለምን አልተወረደም?» ይላሉ። እንደ ሙሳ በትር፣ እንደ ሳሊህ ግመል፣ ወይም እንደ ዒሳ ሙታንን ማስነሳት ያለ ተጨባጭ ተአምር እንዲያዩ ይጠይቃሉ። አላህ ለነቢዩ እንዲህ ሲል መልስ ሰጣቸው፡- «አንተ የመልእክት አስተላላፊና አስጠንቃቂ ብቻ ነህ፤ ተአምራትን የማምጣት ሥልጣን የአንተ አይደለም። ተአምራት ሁሉ የአላህ ናቸው፤ ያወረደውም በፍቃዱና በጥበቡ ነው። አንተ የተላክህ ከአላህ ቅጣት ለማስጠንቀቅ ነው እንጂ በፈለግኸው ጊዜ ተአምር ለማምጣት አይደለም።» ከዚያም አላህ «ለየትኛውም ሕዝብ መሪ አላቸው» በማለት አጽንዖት ሰጠ። ይኸውም ለእያንዳንዱ ሕዝብ ወደ እውነት መንገድ የሚመራቸው ነቢይ እንደነበራቸው ያሳያል። ለዚህ ሕዝብም መሪያቸው ሙሐመድ ﷺ ናቸው፤ በቂ ማስረጃና ተአምር ተሰጥቷቸዋል። ነገር ግን እነዚያ ከሃዲዎች ከእውነት ዘንግተው በግትርነት ተአምር መጠየቃቸውን ቀጠሉ።

ከአንቀጹ የተገኙ ጥቅሞች፡-

1. ነቢዩ ﷺ የመልእክት አስተላላፊና አስጠንቃቂ እንጂ ተአምር ፈጣሪ አለመሆናቸውን ማወቅ፤ ይህም የነቢይነት ተግባር ወሰን ያሳያል።
2. ተአምራት ሁሉ በአላህ ፈቃድና ጥበብ ላይ የተመሰረቱ ናቸው፤ ሰው በፈለገ ጊዜ አይከሰቱም።
3. አላህ ለእያንዳንዱ ሕዝብ መሪና መመሪያ መላኩ የአላህ ፍትሕና ማስረጃውን ማሟላቱን ያሳያል፤ ሰዎች በምክንያት እንዳይጠፉ።
4. የአላህ መሪ (ሃድ) ለሁሉም ሕዝብ መላኩ የአላህ ጸጋና እዝነት ሰፊ መሆኑን ያሳያል።
5. ተአምር መጠየቅ በግትርነትና በክህደት ላይ ከሆነ ተቀባይነት እንደሌለው ያስረዳል፤ ተአምር የሚመጣው ለእውነት ፈላጊዎች ነው እንጂ ለግትሮች አይደለም።
6. በቁርኣን ውስጥ ለሰው ልጆች በቂ ማስረጃና ተአምር መኖሩን ማወቅ፤ ቁርኣን ራሱ ትልቁ ዘላለማዊ ተአምር ነው።