Surja Ibrahim — Ajet 21

Kuptimet e fjalëve:

• "Berezu": Dolën, u shfaqën nga varret.
• "Ed-Du'afâ": Të dobëtit, pasuesit që nuk kishin pushtet.
• "Estekberu": Ata që u treguan mendjemëdhenj ndaj besimit, prijësit.
• "Tebe'an": Pasues, ndjekës.
• "Mughnûn": Shpëtues, mbrojtës, që largojnë dënimin.
• "Mexhîs": Vendstrehim, rrugëdalje, shpëtim.

Tefsiri i Ajetit:

Në Ditën e Gjykimit, të gjitha krijesat do të dalin nga varret e tyre dhe do të paraqiten para Allahut të Plotfuqishëm për t'u gjykuar. Atë ditë, pasuesit e dobët do t'u drejtohen prijësve të tyre mendjemëdhenj që i çuan në humbje, duke u thënë: "Ne ishim pasuesit tuaj në jetën e dynjasë, ju bindeshim dhe ju ndiqnim në atë që na urdhëronit. A mund të na shpëtoni sot nga dënimi i Allahut? A mund të na largoni ndonjë pjesë të këtij dënimi, ashtu siç na premtonit se do të ndërhynit për ne?"

Atëherë, prijësit do t'u përgjigjen atyre me keqardhje dhe pafuqi: "Sikur Allahu të na kishte udhëzuar në rrugën e drejtë dhe të na kishte dhënë besim, ne do t'ju kishim udhëzuar edhe juve në të. Por ne vetë humbëm dhe ju çuam në humbje. Tani, për ne është e njëjtë nëse qajmë e vajtojmë nga dënimi apo tregohemi të durueshëm, sepse nuk kemi asnjë rrugë shpëtimi dhe asnjë vendstrehim ku të fshihemi nga dënimi i Allahut."

Përfitimet nga Ajeti:

1. Përgjegjësia personale: Secili njeri do të mbajë përgjegjësi për veprimet e veta në Ditën e Gjykimit. Nuk mund të justifikohet askush duke thënë se "unë vetëm ndoqa të tjerët", sepse secili ka mendjen dhe vullnetin e vet.
2. Kujdes nga udhëheqësit e këqij: Duhet të jemi shumë të kujdesshëm se kë zgjedhim për udhëheqës dhe se kë ndjekim, sepse prijësit e humbur do të jenë shkak për humbjen e atyre që i ndjekin.
3. Rëndësia e udhëzimit hyjnor: Udhëzimi i Allahut është i vetmi udhëzim i vërtetë. Ai që e humb atë, humb edhe vetë edhe i çon të tjerët në humbje.
4. Realiteti i Ditës së Gjykimit: Në atë ditë nuk do të ketë asnjë ndërmjetësues apo shpëtimtar përveç Allahut. Pendimi dhe veprat e mira duhet bërë në këtë jetë, para se të vijë dita kur pendimi nuk do të pranohet.
5. Barazia para drejtësisë hyjnore: Në Ditën e Gjykimit, të gjithë janë të barabartë para drejtësisë së Allahut, pavarësisht pozitës apo pasurisë që kishin në dynja.