Surah Ibrahim — Aya 31

Ma’anonin Kalmomin:

• "La baia’a fih" : Babu ciniki ko fansa da za a yi don kubutar da kai daga azabar Allah.
• "Wa la khilal" : Babu abota ko zumunci da zai amfani mutum a wannan ranar, sai aikin alheri da ya gabata.

Tafsirin Ayar:

Ya kai Manzo, ka gaya wa bayina da suka yi imani da Allah su tsayar da sallah da kyautatawa, suna cika ta a lokutanta da rukuntanta da kuma sharuddanta. Kuma su kashe daga abin da Muka azurta su da shi na dukiya, a cikin hanyoyin alheri na wajibi da na son rai, a ɓoye da kuma a fili – a ɓoye don guje wa riya, a fili kuma domin wasu su koyi da su. Wannan kuwa kafin ranar kiyama ta zo, ranar da babu ciniki da za a yi don fansar kai, kuma babu abota da za ta amfana; a’a, aikin alheri ne kawai zai amfana a wannan rana.

Fa’idodin Darasin:

1. Imani da Allah yana buƙatar aiki, ba magana kawai ba; domin Allah ya umarci muminai da su tsayar da sallah da kuma ciyar da dukiyarsu.
2. Kyautatawa a ɓoye da kuma a fili duka suna da lada, amma a ɓoye yafi dacewa don nisantar riya, sai dai idan akwai maslaha a bayyana.
3. Ranar kiyama ba za a iya fansar kai da kuɗi ba, kuma babu aboki da zai ceci abokinsa; don haka mutum ya yi aiki da ya amfane shi a duniya kafin ya mutu.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su yi amfani da damar rayuwa wajen yin ayyukan alheri, kafin lokaci ya ƙare.