Surat Ibrahim — Ayat 47

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• فَلَا تَحْسَبَنَّ : mula aja sira ngira / aja sira nyana
• مُخْلِفَ وَعْدِهِ : wong sing nyalahi janjine / nglanggar janjine
• عَزِيزٌ : kuwasa / menang / ora ana sing bisa ngalahake
• ذُو انتِقَامٍ : sing nduweni piwales / sing mbales kanthi abot

1. Tafsir ayat:

Allah SWT paring pangandikan marang Nabi Muhammad SAW lan uga marang kabeh umate, supaya aja ana sing ngira yen Allah bakal nyalahi janji-janji kang wis diparingake marang para rasul. Para rasul iku wis dijanjeni dening Allah bakal oleh pitulungan, bakal menang, lan agama kang digawa bakal katon mencorong. Dene wong-wong kang padha maido lan nglawan para rasul iku bakal ditumpes.

Mula aja ana sing nyana yen Allah iku ora bakal netepi janjine. Allah iku Maha Kuwasa, ora ana barang siji wae kang bisa ngalahake Panjenengane. Allah iku kuwasa ngunggulake para kekasih-kekasihé lan paring pitulungan marang para rasul lan wong-wong mukmin. Kajaba iku, Allah iku uga nduweni piwales kang abot banget marang para mungsuh-mungsuhé, yaiku wong-wong kang kafir marang Panjenengane lan para rasul-rasule. Dadi, janji Allah iku mesthi kelakon, ora ana sing bisa ngalangi.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi panglipur lan pangarep-arep marang saben wong mukmin, yen Allah iku mesthi netepi janjine. Apa wae kang wis dijanjekake Allah, mesthi bakal kelakon ing wektu kang wis ditemtokake.
• Kita dadi tambah yakin yen perjuangan kanggo mbela agama Allah iku ora bakal muspra. Sanajan saiki katon angel lan akeh rintangan, nanging pitulungan Allah iku mesthi teka.
• Ayat iki uga ngelingake marang wong-wong kang padha nglawan agama Allah, yen dheweke ora bakal bisa lolos saka piwalesing Allah. Iki dadi pepenget supaya kita ora tumindak sawenang-wenang lan tansah eling marang kekuwasane Allah.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku paring panglipur, paring pangarep-arep, lan paring pepenget kanggo kabeh manungsa.