سورت حجر — آیت 14

د معناوتو بيا ن:

• بابًا مِّنَ السَّمَاءِ: د اسمان نه يوه دروازه (د معجزې په توګه).
• فَظَلُّوا فِيهِ يَعْرُجُونَ: نو دوى به په هغې كې پورته ختلي (او بيا به هم ایمان نه راوړي).

تفسير:

كه مونږ د دې كافرانو (چې د مكې مشركان دي) لپاره د اسمان نه يوه دروازه پرانېستې واى، نو دوى به په هغې كې پورته ختلي او د اسمان عجيبې او د الله جل جلاله د قدرت نښې به يې له سترګو سره كتلي وې. خو بيا به هم دوى ایمان نه راوړ او ويل به يې چې زمونږ سترګې جادو شوې دي او دا چې مونږ ته چې څه ښكاري هغه يو جادو دى، او دا به يې د محمد صلی الله عليه وسلم په اړه ويل. دا د دوى د سخت عناد او ضديت ښودنه ده، چې څنګه دوى د حق د منلو لپاره چمتو نه وو، سره له دې چې تر ټولو لوی او څرګند معجزه به يې هم ليدلې وه.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا درس راكوي چې د انسان د هدايت اصل د هغه په زړه او نيت پورې تړلى دى، نه يواځې په معجزو او څرګندو دلايلو پورې. كه زړه له عناد او كبر ډك وي، نو هېڅ معجزه به يې هدایت نه كړي.
• مونږ بايد له دې آيته دا زده كړو چې د حق د منلو لپاره بايد زړه نرم او عاجز وي، او د الله جل جلاله په قدرت او نښو كې له غور او فكر نه كار واخلو، ځكه چې دا د ایمان لپاره تر ټولو غوره لار ده.
• دا آيت د رسول الله صلی الله عليه وسلم د صدق او حقانيت ثبوت هم دى، ځكه چې الله جل جلاله د دوى د عناد او ضديت خبره كړې ده، او دا د قرآن د معجزې يوه برخه ده چې د دوى د باطن خبر يې كړى دى.