සූරා අල්-හිජ්ර් — ආයාත් 14

වචනාර්ථ:

* فَتَحْنَا: අපි විවෘත කළෙමු.

* بَابًا: දොරටුවක්.

* السَّمَاء: අහස.

* فَظَلُّوا: ඔවුන් නිරන්තරයෙන්ම (දිගටම) සිටියා.

* يَعْرُجُونَ: ඔවුන් ඉහළට නැගෙමින් සිටියා (ගමන් කරමින් සිටියා).

අර්ථ විවරණය:

මක්කාවේ ප්රතික්ෂේප කරන්නන් (කාෆිර්වරු) අතිශයින් මුරණ්ඩු වූ අය විය. ඔවුන් ප්රාතිහාර්යයන් ඉල්ලා සිටියද, ඔවුන්ගේ අරමුණ සත්යය වටහා ගැනීම නොව, නබිතුමාණන් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) අපහසුතාවයට පත් කිරීමය. එබැවින් අල්ලාහ් (සුබ්හානහු ව තආලා) මෙම අයට අභියෝගාත්මක ලෙස පවසන්නේ: අපි ඔවුන් සඳහා අහසේ දොරටුවක් විවෘත කළෙමු. එවිට ඔවුන් ඒ දොරටුව හරහා ඉහළට නැගීමට පටන් ගත්තද, ඔවුන් තම මුරණ්ඩුකම නිසා එය ද අපූර්ව දර්ශනයක් ලෙස නොසලකා හරිනු ඇත. ඔවුන්ගේ හදවත් අන්ධ වී ඇති නිසා, ඔවුන් දකින දේ පවා ඔවුන් ප්රතික්ෂේප කරනු ඇත. ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔවුන් අහසේ දොරටුව දැක ඉහළට නැගීමේදී පවා, ඔවුන් පවසනු ඇත: "අපගේ ඇස් මායාවට ලක් වී ඇත. අපි මායා කර්මයකට ගොදුරු වී සිටිමු." මෙයින් පෙනී යන්නේ ඔවුන්ගේ ප්රතික්ෂේපය හේතුවෙන් නොව, ඔවුන්ගේ අහංකාරය සහ සත්යයෙන් ඉවතට හැරීම නිසා බවය. එවැනි අයට කිසිදු සාධකයක් ප්රයෝජනවත් නොවේ.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

* අල්ලාහ්ගේ බලය අතිමහත්ය. ඔහු කැමති නම් අහසේ දොරටු විවෘත කළ හැකිය. නමුත් ඔහුගේ ප්රඥාව අනුව, ඔහු ප්රාතිහාර්යයන් පෙන්වන්නේ ඔහුගේ නියෝගය අනුව පමණි.

* සත්යය පිළිගැනීමට ඇති බාධකය බුද්ධියේ හෝ සාධකවල අඩුව නොව, හදවතේ ඇති අහංකාරය සහ මුරණ්ඩුකමයි.

* නබිවරුන්ගේ ප්රාතිහාර්යයන් සත්යය සනාථ කිරීම සඳහා වූ අතර, ඒවා අවබෝධයෙන් යුතුව බැලූ අයට මඟ පෙන්වීමක් විය. නමුත් අහංකාරයන්ට ඒවා කිසිදු ප්රයෝජනයක් නොවීය.

* මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, අපගේ හදවත් සත්යයට විවෘත කර තබා ගත යුතු බවත්, අල්ලාහ්ගේ සංඥා සහ ප්රාතිහාර්යයන් ගැන කල්පනා කළ යුතු බවත්ය. එවිට පමණක් අපට ඒවායින් ප්රයෝජන ගත හැකිය.

* අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම ඉල්ලා සිටීම සහ අහංකාරයෙන් හා මුරණ්ඩුකමින් වැළකී සිටීම, සැබෑ සාර්ථකත්වයට මග පාදයි.