Surat Al-Hijr — Ayat 50

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَذَابِي: siksa-Ku, yaiku paukuman kang Ingsun paringake marang wong kang ora gelem mertobat.
• الْعَذَابُ الْأَلِيمُ: siksa kang nglarani banget, nyeri banget ora ana kang bisa nahan.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT ngandhani marang Nabi Muhammad SAW supaya ngabari marang para kawulane, yen Allah iku Maha Ngapura marang wong-wong mukmin kang gelem mertobat lan Maha Asih marang dheweke. Nanging ing wektu kang padha, Allah uga ngandhani yen siksa-Nu iku pancen siksa kang nglarani banget, nyeri banget, kanggo wong-wong kang ora gelem mertobat lan ora gelem bali marang dalane Allah.

Dadi ing ayat iki ana loro bab kang penting: sepisan, kabar babagan pangapurane Allah kang gedhe banget kanggo wong kang gelem mertobat; kapindho, kabar babagan siksa kang nglarani kanggo wong kang ora gelem mertobat. Kalorone iki diandharake bebarengan supaya manungsa padha ngerti yen dalan kang paling becik yaiku mertobat marang Allah, amarga mung kanthi mertobat wong bisa entuk pangapurane Allah lan slamet saka siksa kang nglarani.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen Allah iku Maha Ngapura lan Maha Asih, mula aja padha putus asa saka rahmate Allah, sanajan wis akeh dosane, amarga Allah tansah mbukak lawang mertobat kanggo sapa wae kang gelem bali.
• Ayat iki uga ngelingake kita yen siksa Allah iku nyata lan nglarani banget, mula kita kudu padha wedi lan ora ngremehake dosa-dosa kang wis dilakoni.
• Kanthi ngerteni loro bab iki, kita padha diajak supaya cepet-cepet mertobat lan nindakake kabecikan, supaya bisa urip tentrem ing donya lan akhirat, lan bisa ngrasakake katresnane Allah kang tanpa wates.
• Ayat iki nuduhake yen Islam iku agama kang kebak keseimbangan: ana kabar babagan pangapurane Allah kang nggawe ati tentrem, lan ana uga peringatan babagan siksa kang nggawe kita padha ngati-ati. Iki kabeh kanggo kebaikane manungsa dhewe.