Surat Al-Hijr — Ayat 49

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نَبِّئْ (Nabbi'): Ngabari utawa menehi weruh kanthi tegas.
• عِبَادِي ('Ibādī): Para kawulaning Allah, yaiku manungsa kabeh.
• الْغَفُورُ (Al-Ghafūr): Kang Maha Ngapura dosa-dosaning kawulane.
• الرَّحِيمُ (Ar-Rahīm): Kang Maha Asih lan Welas marang kawulane.

1. Tafsir Ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT paring dhawuh marang Kanjeng Nabi Muhammad SAW supaya ngabari marang para kawulane, yaiku manungsa kabeh, yen Allah iku Maha Ngapura lan Maha Asih. Tegese, sapa wae kang gelem tobat lan bali marang dalane Allah, mula dosa-dosane bakal diampuni dening Allah. Allah ora mung ngapura, nanging uga paring welas asih lan kabecikan marang wong-wong kang wis tobat mau. Dadi, ayat iki ngandharake bab gedhene pangapurane Allah lan wiyase welas asihe marang kawulane kang gelem mertobat. Allah pengin kabeh manungsa ngerti yen dheweke iku Maha Pangapura lan Maha Asih, supaya padha ora putus asa saka rahmat-e Allah lan tansah bali marang dalane kang bener.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah iku Maha Ngapura lan Maha Asih marang kabeh kawulane kang gelem tobat. Iki ndadekake kita ora perlu wedi utawa putus asa yen wis gawe dosa, amarga isih ana dalan tobat.
• Kanthi ngerti sifat-sifat Allah iki, kita dadi luwih semangat lan seneng nglakoni agama Islam, amarga ngerti yen Allah tansah mbukak lawang pangapura kanggo kita.
• Ayat iki uga ngelingake supaya kita tansah ngajak wong liya marang kabecikan lan ngandhani babagan gedhene pangapurane Allah, supaya luwih akeh wong kang gelem bali marang dalane Allah.
• Kita dadi luwih tresna marang Al-Qur'an, amarga ing njero-e akeh piwulang bab katresnan lan welas asih-e Allah marang manungsa.