ሱረቱ አል-ሂጅር — አንቀጽ 50

የቃላት ፍች፡-

• عَذَابِي – ቅጣቴ (የአላህ ቅጣት)
• الْأَلِيمُ – አሳማሚ፣ የሚያቃጥልና የሚያሰቃይ

የአንቀጽ ተፍሲር፡-

አላህ ለነቢዩ (ሰ.ዐ.ወ) እንዲያሳውቁ ያዘዛቸው ጉዳይ ነው፡፡ አላህ ለባሮቹ እንዲህ ሲል ያሳውቃል፡- «እኔ ለተመላሾችና ለአማኞች መሓሪና አዛኝ ነኝ፡፡ ነገር ግን ቅጣቴ ለእነዚያ ከኃጢአት ያልተመለሱ ሰዎች በጣም አሳማሚና የሚያሰቃይ ቅጣት ነው፡፡» ይኸውም አላህ በዚህ አንቀጽ ላይ ሁለት ተቃራኒ ባሕርያቱን ገልጿል፡- ምሕረቱን ለተመላሾች፣ ቅጣቱን ደግሞ ለቀጣዮችና ለጠላቶቹ አሳይቷል፡፡ ይኸው ማስጠንቀቂያ ከምሕረቱ ወሬ ጋር ተያይዞ የመጣ ሲሆን፣ ባሮቹ በምሕረቱ እንዳይታበዩና በቅጣቱም እንዳይደነግጡ ማስጠንቀቂያ ነው፡፡ አላህ በዚህ አንቀጽ ውስጥ ቅጣቱን ለራሱ አስተሳስሮ «عَذَابِي» (ቅጣቴ) በማለት አጽንኦት ሰጥቶታል፣ እንዲሁም «هُوَ الْعَذَابُ الْأَلِيمُ» በማለት ይኸው ብቻ እውነተኛው አሳማሚ ቅጣት መሆኑን አረጋግጧል፡፡

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. አላህ ለተመላሾች መሓሪ መሆኑን ማወቅ የተስፋ ስሜትን ይፈጥራል፣ ነገር ግን ቅጣቱ አሳማሚ መሆኑን ማወቅ ከኃጢአት እንድንጠነቀቅ ያደርገናል፡፡
2. አላህ በተፈራሪነቱና በተስፋ መካከል ያስተካክለናል — በምሕረቱ ተስፋ እንቆርጣለን፣ በቅጣቱም ፍርሃት እንይዛለን፡፡
3. ቅጣቱን ለራሱ ማስተሳሰሩ የሚያሳየው የአላህ ቅጣት ከማንኛውም ፍጡር ቅጣት የበለጠ ከባድና አሳማሚ መሆኑን ነው፡፡
4. በዚህ አንቀጽ ውስጥ ለባሮቹ የተሰጠው ማስጠንቀቂያ የአላህ ፍቅር ማሳያ ነው፣ ምክንያቱም አስቀድሞ ማስጠንቀቅ ከቅጣት ለመዳን እድል መስጠት ነውና፡፡
5. እውነተኛው የተሳካ ሰው ወደ አላህ የሚመለስና ቅጣቱን የሚፈራ ሰው ነው፣ ይኸውም የጥበብ መንገድ ነው፡፡