Ан-Нахль сүресі — Аят 120

1. Сөздердің мағынасы:

• أُمَّةً (үммет): Бір адам өзі жалғыз болса да, жақсылық қасиеттердің барлығын бойына жинағандықтан, бір үмметтің орнында болған деген мағынада.
• قَانِتًا (қанит): Аллаһқа бағынып, бойсұнып, үнемі мойынсұнушы.
• حَنِيفًا (ханиф): Барлық жалған діндерден бет бұрып, тек ислам дініне бейімделген, тура жолда болған.
• الْمُشْرِكِينَ (мушриктер): Аллаһқа серік қосушылар.

1. Аяттың тәпсірі:

Шындығында, Ибраһим (ғ.с.) бір өзі бір үмметтей болды. Ол жақсылық қасиеттердің барлығын бойына жинаған, әрі Аллаһқа үнемі бағынып, мойынсұнып отырған пенде еді. Ол барлық жалған діндерден бет бұрып, тек Аллаһты жалғыз деп білетін тура жолға бет алған болатын. Ол ешқашан Аллаһқа серік қосушылардан болған емес. Мұхаммед пайғамбардың (с.ғ.с.) заманындағы Мекке мушриктері өздерін Ибраһимнің жолындамыз деп есептейтін. Аллаһ бұл аятта олардың бұл сенімдерінің жалған екенін айтып, Ибраһимнің ешқашан мушрик болмағанын, керісінше таза сеніммен Аллаһқа құлшылық еткенін хабарлайды. Ибраһимнің бойындағы осы қасиеттер оның Аллаһ тағаланың алдындағы жоғары дәрежесін көрсетеді.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бір адам өзі жалғыз болса да, иман мен тақуалықта, жақсылық пен ізгілікте бүкіл бір қауымның орнын атқара алады. Бұл әрбір мұсылманға өз бойында жақсылық қасиеттерді жинауға ұмтылу керектігін үйретеді.
• Аллаһқа үнемі бағынып, бойсұнып өмір сүру — иманның негізі. Бұл адамды Аллаһтың разылығына жеткізеді.
• Барлық жалған сенімдерден бет бұрып, тек таза ислам дініне бет алу — нағыз бақыттың жолы. Ибраһимнің (ғ.с.) өмірі осының жарқын үлгісі.
• Ширктен (Аллаһқа серік қосудан) аулақ болу — әрбір мұсылманның басты міндеті. Ибраһимнің таза сенімі бізге үлгі.
• Ибраһим (ғ.с.) сияқты ұлы тұлғалардың өмірін білу және оларға еру — иманды нығайтып, Аллаһтың разылығына жетуге себеп болады. Бұл ислам дінінің қаншалықты көркем және адамды биік дәрежеге жеткізетін дін екенін көрсетеді.