Сураи Ан-Нахль — Оят 18

1. Маънии калимаҳои муҳим:

• «نِعْمَةَ» — неъмат, яъне ҳар гуна некӣ ва бартарие, ки Худованд ба бандагонаш ато мекунад.
• «لَا تُحْصُوهَا» — наметавонед онро ба шумор оред ва ҳисобу китоби онро пурра ба даст оред.
• «لَغَفُورٌ» — бахшанда, яъне Худованд гуноҳҳоро меомӯрзад.
• «رَّحِيمٌ» — меҳрубон, яъне Худованд ба бандагонаш меҳрубонӣ мекунад.

1. Тафсири оят:

Худованд дар ин оят ба бандагонаш хитоб мекунад, ки агар шумо бихоҳед неъматҳои Ӯро, ки ба шумо ато кардааст, ба шумор оред ва ҳисобу китоби онҳоро пурра муайян кунед, ҳаргиз наметавонед ин корро анҷом диҳед. Зеро неъматҳои Худованд бисёр ва гуногунанд ва ҳеҷ кас қудрати ҳисоб кардани ҳамаи онҳоро надорад. Ин неъматҳо ҳам зоҳиранд ва ҳам ботинӣ, ҳам дар ҷисм ва ҳам дар рӯҳ, ҳам дар дунё ва ҳам дар охират. Пас, шумо наметавонед ҳаққи шукри онҳоро ба пуррагӣ адо кунед ва наметавонед онҳоро ба шумор оред.

Сипас Худованд мефармояд, ки Ӯ бахшанда ва меҳрубон аст. Яъне Худованд гуноҳи шуморо дар кӯтоҳӣ кардан аз адои шукри неъматҳо меомӯрзад ва ба шумо муҳлат медиҳад, то тавба кунед. Ӯ неъматҳои худро аз шумо намебурад, гарчанде ки шумо дар шукри онҳо кӯтоҳӣ мекунед ва ба гуноҳ гирифтор мешавед. Ӯ шуморо ба зудӣ ҷазо намедиҳад, балки ба шумо имкон медиҳад, ки ба сӯи Ӯ баргардед ва шукргузор шавед.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят моро водор мекунад, ки ба неъматҳои Худованд андеша кунем ва бубинем, ки чӣ қадар зиёданд ва ҳаргиз наметавонем онҳоро пурра ба шумор орем.
• Ин оят моро тарғиб мекунад, ки шукргузори Худованд бошем, зеро Ӯ бахшанда ва меҳрубон аст ва кӯтоҳии моро дар шукр меомӯрзад.
• Ин оят нишон медиҳад, ки Худованд ба бандагонаш чӣ қадар меҳрубон аст, ки бо вуҷуди гуноҳҳо ва кӯтоҳиҳо, неъматҳояшро аз онҳо намебурад ва онҳоро ба зудӣ ҷазо намедиҳад.
• Ин оят моро ба ислом ва Қуръон наздиктар мекунад, зеро мебинем, ки Худованди мо чӣ қадар бахшанда ва меҳрубон аст ва ҳамеша ба сӯи мо бо неъматҳо ва раҳмат рӯ меоварад.
• Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳамеша ба сӯи Худованд тавба кунем ва аз Ӯ бахшиш пурсем, зеро Ӯ ғафур ва раҳим аст.