Ан-Нахль сүресі — Аят 37

1. Сөздердің мағынасы:

• تَحْرِصْ — қатты ұмтылу, асығу, бар күшіңді салу.
• هُدَاهُمْ — олардың тура жолға түсуі, иманға келуі.
• يُضِلُّ — адастырады, адасушылыққа қалдырады.
• نَاصِرِينَ — көмекшілер, қорғаушылар, құтқарушылар.

1. Аяттың тәпсірі:

Уа, Мұхаммед (с.а.с.)! Сен осы қарсы келген адамдардың иманға келуін қатты қалап, оларды тура жолға шақыруға бар күшіңді салсаң да, білуің керек: Аллаһ кімді адасушылықта қалдырса, оны тура жолға салмайды. Сенің шақыруың, жанашырлығың және асығуың оларға пайда бермейді, егер олар өздері қабылдауға дайын болмаса. Оларды Аллаһтың азабынан қорғайтын, құтқаратын бірде-бір көмекші жоқ. Яғни, адамның тура жолға түсуі — Аллаһтың қалауымен және оның өз еркімен байланысты. Пайғамбардың міндеті — жеткізу және шақыру, ал жүректі тура жолға бағыттау — Аллаһтың қолында.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Бұл аят Пайғамбарымыздың (с.а.с.) өз қауымына деген шексіз жанашырлығын, олардың иманға келуін шын жүректен қалағанын көрсетеді. Бұл — үлкен мейірімділік пен жауапкершіліктің үлгісі.
• Адамды тура жолға салу тек Аллаһтың қолында екенін білдіреді. Сондықтан біз шақыруды, жақсылыққа үндеуді өз міндетіміз деп біліп, нәтижені Аллаһқа тапсыруымыз керек.
• Аллаһ кімді адасушылықта қалдырса, оған ешкім көмектесе алмайды. Бұл — Аллаһтың әділдігі мен құдіретінің көрінісі.
• Бұл аят мұсылмандарды үмітсіздікке түсірмейді, керісінше, шақыруды жалғастыруға, сабырлы болуға және Аллаһқа тәуекел етуге шақырады.
• Ислам діні — адамды зорлықпен емес, даналықпен, жұмсақтықпен және шынайы жанашырлықпен шақыратын дін екенін ұғындырады.