சூரா அன்-நஹ்ல் — வசனம் 37

சொற்பொருள் விளக்கம்:

• தஹ்ரஸ் (تحْرِصْ): மிகுந்த ஆர்வம் காட்டுதல், முயற்சி செய்தல்.
• ஹுதாஹும் (هُدَاهُمْ): அவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துதல்.
• யுடில்லு (يُضِلّ): வழிகேட்டில் விடுபவன் (அல்லாஹ் வழிகேட்டில் விட்டவன்).
• நாஸிரீன் (نَّاصِرِينَ): உதவியாளர்கள், பாதுகாவலர்கள்.

விளக்கம்:

நபியே! நீர் இந்த இணைவைப்பாளர்களை நேர்வழியில் செலுத்துவதற்காக மிகுந்த ஆர்வம் காட்டி, உம்மால் இயன்ற அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொண்டாலும், அல்லாஹ் யாரை வழிகேட்டில் விட்டானோ அவர்களை நேர்வழியில் செலுத்த முடியாது என்பதை அறிந்துகொள்வீராக! ஏனெனில், நேர்வழி காட்டுவதும் வழிகேட்டில் விடுவதும் முற்றிலும் அல்லாஹ்வின் அதிகாரத்தில் உள்ளது. அவன் தன் ஞானத்தின்படி, நல்லுணர்வை ஏற்றுக்கொள்ளத் தயாராக இருப்பவர்களை நேர்வழியில் செலுத்துகிறான்; பொய்யை விடாப்பிடியாகப் பிடித்துக்கொண்டு சத்தியத்தை நிராகரிப்பவர்களை வழிகேட்டில் விடுகிறான்.

இவ்வாறு அல்லாஹ் வழிகேட்டில் விட்டவர்களுக்கு, அவனைத் தவிர வேறு எந்த உதவியாளர்களும் இல்லை. அவர்களை அல்லாஹ்வின் வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றக்கூடியவர்களோ, அவர்களுக்காகப் பரிந்துரை செய்யக்கூடியவர்களோ யாரும் இல்லை. எனவே, நபியே! நீர் உம் கடமையை நிறைவேற்றினீர்; வழிகேட்டில் இருப்பவர்களின் நிலை அல்லாஹ்விடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது.

பயன்கள்:

1. நேர்வழி காட்டுவதும் வழிகேட்டில் விடுவதும் அல்லாஹ்வின் தனித்துவமான அதிகாரம். இது அவனுடைய ஞானத்தின்படியே நிகழ்கிறது.
2. நபிமார்கள் கூட யாரையும் நேர்வழியில் செலுத்த முடியாது; அவர்களின் பணி அழைப்பதும் விளக்குவதும்தான். இது நமக்கும் பாடம்.
3. அல்லாஹ்வின் வேதனையிலிருந்து காப்பாற்றக்கூடிய உதவியாளர்கள் யாரும் இல்லை என்பதால், மனிதன் தன் இறைவனிடமே திரும்பி, அவனுடைய கட்டளைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும்.
4. இந்த வசனம் நமக்கு அழைப்புப் பணியில் (தப்லீக்) நேர்வழி காட்டும் முடிவு அல்லாஹ்விடம் இருப்பதால், மக்களின் பதிலுக்காகக் கவலைப்படாமல், நம் கடமையைச் சரியாகச் செய்ய வேண்டும் என்ற உணர்வை ஏற்படுத்துகிறது.
5. அல்லாஹ்வின் கருணை மிகப் பெரியது; அவன் நாடினால் எந்த இதயத்தையும் திருப்ப முடியும். எனவே, நாம் யாரையும் அவநம்பிக்கையுடன் பார்க்காமல், அவர்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டும்.