نحل سۈرىسى — ئايەت 4

1. ئايەتتىكى چۈشەندۈرۈشكە موھتاج سۆزلەر:

• نۇتفە: ئەرنىڭ بەلى سۇيۇقلىقىدىكى ئىنتايىن كىچىك بىر تامچە سۇ، يەنى ئۇرۇق ماددىسى.
• خەسىيم: كۈچلۈك تالاش-تارتىش قىلغۇچى، جىدەللىشىدىغان دەۋاگەر.
• مۇبىن: ئوچۇق-ئاشكارا، روشەن، ئېنىق.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا ئىنساننى ئىنتايىن ئاجىز ۋە كەمسىتىلگەن بىر تامچە سۇدىن يارىتىپ، ئۇنى باسقۇچمۇ-باسقۇچ يېتىلدۈرۈپ، ئاخىرىدا كۈچلۈك ۋە قۇدرەتلىك بىر ئىنسان قىلىپ ياراتتى. ئەمما ئىنسان ئۆزىنىڭ ئەسلىي كېلىپ چىقىشىنى، ئۆزىنى يوقتىن بار قىلغان پەرۋەردىگارىنىڭ قۇدرىتىنى ئۇنتۇپ قالدى. شۇنداقلا ئۇ ئۆلگەندىن كېيىن قايتا تىرىلىشنى ئىنكار قىلىپ، ئاللاھ بىلەن ئوچۇق-ئاشكارا تالاش-تارتىش قىلىدىغان، ھەقنى بىلىپ تۇرۇپ باتىل بىلەن ئۇنى يوق قىلىشقا ئۇرۇنىدىغان كۈچلۈك جىدەلچىگە ئايلاندى. ئۇ: «چىرىپ كەتكەن سۆڭەكلەرنى كىم تىرىلدۈرەلەيدۇ؟» دېگەندەك سۆزلەر بىلەن ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى ئىنكار قىلىدۇ. ھالبۇكى، ئۇ ئۆزىنىڭ يوقتىن يارىتىلغانلىقىنى، ئاللاھنىڭ ئۇنى بىر تامچە سۇدىن يارىتىپ، مۇكەممەل بىر ئىنسان قىلىپ يېتىلدۈرگەنلىكىنى ئويلاپ باقمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئىنسان ئۆزىنىڭ ئاجىزلىقىنى ۋە ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى ئېسىدىن چىقارماسلىقى كېرەك. ئاللاھ بىزنى يوقتىن بار قىلدى، بىر تامچە سۇدىن مۇكەممەل بىر مەخلۇق قىلىپ ياراتتى. ئۇنداقتا، ئۆلگەندىن كېيىن بىزنى قايتا تىرىلدۈرۈشكە ئاللاھنىڭ قۇدرىتى يېتەرلىك ئەمەسمۇ؟ ئەقىللىق ئىنسان ئۆزىنىڭ يارىتىلىشىدىكى مۆجىزىلەرنى ئويلىنىپ، ئاللاھنىڭ قۇدرىتىنى تونۇشى، ئۇنىڭغا شۈكۈر قىلىشى ۋە ئۇنىڭ بۇيرۇقلىرىغا بويسۇنۇشى كېرەك. ئاللاھ بىزنى ھەقىقەتنى قوبۇل قىلىدىغان، كىبرى ۋە جىدەلدىن يىراق بولىدىغان سەمىمىي بەندىلەردىن قىلسۇن.