சூரா அன்-நஹ்ல் — வசனம் 4

சொற்பொருள்:

• நுஃத்பா (نُطْفَة): சிறிதளவு திரவம்; இங்கே ஆணின் விந்துத் துளி என்பது கருத்து.
• கஸீம் (خَصِيم): மிகவும் வாதாடும், சண்டையிடும் தன்மை கொண்டவன்.
• முபீன் (مُبِين): தெளிவான, வெளிப்படையான (தன் வாதத்தில்).

விளக்கம்:

மனிதனை இறைவன் ஒரு சிறிய, இழிவான திரவத் துளியிலிருந்து படைத்தான். அவனது பிறப்பின் தொடக்கமோ மிகவும் அற்பமானதும், எவ்வித சக்தியும் இல்லாததுமான ஒரு துளி. ஆனால் அதே மனிதன், படிப்படியாக வளர்ச்சியடைந்து, பல நிலைகளைக் கடந்து, பின்னர் தனக்கு வலிமையும் அறிவும் வந்தவுடன், தன்னைப் படைத்த இறைவனுக்கு எதிராகவே வாதாடத் தொடங்குகிறான். மரணத்திற்குப் பின் மீண்டும் உயிர்த்தெழுதலை மறுத்து, "எலும்புகள் அழுகிப் போன பிறகு அவற்றை யார் உயிர்ப்பிக்க முடியும்?" என்று கேட்டு, இறைவனின் சக்தியை சந்தேகிக்கிறான். தனது படைப்பின் தொடக்கத்தை மறந்து, தான் எப்படி இல்லாத நிலையிலிருந்து இருப்புக்கு வந்தோம் என்பதை மறந்து, தற்பெருமையுடன் தெளிவான வாதங்களை முன்வைத்து சண்டையிடுகிறான். இது மனிதனின் மிகப்பெரிய மறதி — தனது படைப்பின் ஆரம்பத்தை மறந்து, படைத்தவனையே எதிர்ப்பது.

பயன்கள்:

1. மனிதன் தனது படைப்பின் தொடக்கத்தை நினைவில் கொள்ளும்போது, அவனது கர்வம் அழிந்து, இறைவனிடம் பணிவு ஏற்படும். ஒரு சிறு துளியிலிருந்து உருவானவன், எப்படி இறைவனுக்கு எதிராக வாதாட முடியும்?
2. இந்த ஆயத்தில் மறுமை நாளின் உயிர்த்தெழுதலுக்கான அறிவார்ந்த ஆதாரம் இருக்கிறது. ஒரு சிறிய துளியிலிருந்து முழு மனிதனை உருவாக்கியவன், அழுகிய எலும்புகளை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க நிச்சயமாக வல்லவன்.
3. மனிதனின் தற்பெருமையும், இறைவனை மறுப்பதும் அவனது அறியாமையின் வெளிப்பாடே. உண்மையான அறிவு, மனிதனை இறைவனிடம் நெருக்கமாக்கும்.
4. இறைவனின் சக்தியை சிந்திக்கும்போது, நம் வாழ்வின் ஒவ்வொரு கணமும் அவனது அருளால் தான் இயங்குகிறது என்பதை உணர்ந்து, நன்றியுள்ளவர்களாக வாழ வேண்டும்.