ሱረቱ አን-ናህል — አንቀጽ 4

የቃላት ትርጉም፡-

• ኑጥፋህ (نُطْفَة)፡- የወንድ የዘር ፈሳሽ፣ ደካማ ውሃ።
• ኸሲም (خَصِيم)፡- ከፍተኛ ተከራካሪ፣ ጠበኛ ክርክርን የሚወድድ።
• ሙቢን (مُبِين)፡- ግልጽ፣ በክርክሩ ውስጥ በጣም ጎላ ያለ።

የአንቀጹ ትንታኔ (ተፍሲር)፡-

አላህ ሰውን ከደካማ የዘር ፈሳሽ (ኑጥፋህ) ፈጠረው። ይህ ሰው መጀመሪያ ላይ ምንም የማይቆጠር ፈሳሽ ነበር፣ ከዚያም አላህ ከደረጃ ወደ ደረጃ እያሳደገው ፍጡር አደረገው። ነገር ግን ጸጋውን ሲያገኝና በምድር ላይ ሲበረታ፣ እብሪትና ትዕቢት ይዞታል። ወዲያውኑ ደግሞ ጠበኛና ግልጽ ተከራካሪ ይሆናል።

ይህ ሰው ጌታውን እንኳን ሳይቀር ይከራከራል፤ ትንሳዔን ይክዳል፣ አላህንም «አጥንቶች በበሰበሱ ጊዜ እንዴት ይመልሳቸዋል?» ብሎ ይጠይቃል። እሱ የተፈጠረው ከምንም ከሌለ መሆኑን ይረሳል፤ አላህ እሱን ከባዶ የፈጠረው መሆኑን አያስታውስም። ያ አላህ ከመጀመሪያ ፍጥረት የቻለው ከሆነ፣ ዳግም መፍጠርም ይችላል።

ይህ አንቀጽ የተወረደው ትንሳዔን በሚክዱ ሰዎች ላይ ነው፤ እነሱ በውሸት ክርክር እውነትን ለማጥፋት ይጥራሉ፣ ነገር ግን ክርክራቸው ግልጽ የሆነ ድክመት አለው።

ከአንቀጹ የምንማራቸው ትምህርቶችና ጥቅሞች፡-

1. የሰው አመሰራረት ደካማ ነው፡- ሰው ከደካማ ፈሳሽ የተፈጠረ መሆኑ ትሕትናን ያስተምረናል፤ እብሪትና ትዕቢት ከሰው ጋር አይጣጣሙም።
2. የአላህ ችሎታ ታላቅ ነው፡- ሰውን ከባዶ የፈጠረው አላህ፣ እሱን ዳግም መፍጠር ይችላል፤ ትንሳዔን ማመን የአላህን ችሎታ ከማመን ጋር የተያያዘ ነው።
3. ክርክር በእውቀት መሆን አለበት፡- እስልምና ምክንያታዊ ክርክርን ያበረታታል፣ ነገር ግን በውሸትና በእብሪት ላይ የተመሠረተ ክርክር የተወገዘ ነው።
4. የአላህን ጸጋ ማስታወስ፡- ሰው የተፈጠረበትን መነሻ ሲያስታውስ፣ ለጌታው የመገዛትና የማመስገን ግዴታውን ይገነዘባል።
5. ትንሳዔ እውነት ነው፡- አንቀጹ ትንሳዔን ለሚክዱ ሰዎች ማስረጃ ይሰጣል፤ የመጀመሪያው ፍጥረት ለሁለተኛው ፍጥረት ማስረጃ ነው።