സൂറ അൻ-നഹ്ല് — ആയത്ത് 4

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* നുത്ഫത്ത് (نُطْفَة): ശുദ്ധമായ ജലം, പുരുഷന്റെ ബീജം.

* ഖസീം (خَصِيم): ശക്തനായ എതിരാളി, വാദപ്രതിവാദം ചെയ്യുന്നവൻ.

* മുബീൻ (مُبِين): വ്യക്തമായ, പ്രകടമായ.

തഫ്സീർ (വ്യാഖ്യാനം):

മനുഷ്യനെ അല്ലാഹു ഒരു നിസ്സാരമായ ബീജത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ചു. എന്നാൽ അവനെ ഘട്ടം ഘട്ടമായി വളർത്തി, അവന് ശക്തിയും കഴിവുകളും നൽകിയപ്പോൾ, അവൻ അഹങ്കരിച്ച് തന്റെ സ്രഷ്ടാവിനോട് തന്നെ വ്യക്തമായ വാദപ്രതിവാദം നടത്തുന്നവനായി മാറി. പുനരുത്ഥാനത്തെ നിഷേധിച്ചുകൊണ്ട് "അസ്ഥികൾ ദ്രവിച്ചുപോയതിന് ശേഷം ആരാണ് അവയ്ക്ക് ജീവൻ നൽകുക?" എന്ന് അവൻ ചോദിക്കുന്നു. തന്നെ ഒന്നുമില്ലായ്മയിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ച തന്റെ രക്ഷിതാവിനെ അവൻ മറന്നുകളഞ്ഞു. സത്യത്തെ മറച്ചുവെക്കാനും അതിനെ എതിർക്കാനും വേണ്ടി അവൻ അസത്യവാദങ്ങൾ ഉന്നയിക്കുന്നു. അവന്റെ ഈ വാദപ്രതിവാദം വളരെ വ്യക്തവും പ്രകടവുമാണ്.

പാഠങ്ങളും പ്രയോജനങ്ങളും:

1. മനുഷ്യന്റെ ഉത്ഭവം എത്ര നിസ്സാരമാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു തുള്ളി വെള്ളത്തിൽ നിന്ന് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവൻ അഹങ്കരിക്കുകയും തന്റെ സ്രഷ്ടാവിനോട് തർക്കിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എത്ര വിഡ്ഢിത്തമാണ്!
2. അല്ലാഹുവിന്റെ കഴിവിന്റെ മഹത്വം വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരു നിസ്സാര ബീജത്തിൽ നിന്ന് സംസാരിക്കാനും വാദിക്കാനും കഴിവുള്ള ഒരു മനുഷ്യനെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ, മരിച്ചവരെ വീണ്ടും ജീവിപ്പിക്കാൻ തീർച്ചയായും കഴിവുള്ളവനാണ്.
3. മനുഷ്യൻ തന്റെ സ്രഷ്ടാവിനോട് നന്ദിയുള്ളവനായിരിക്കണം, അവിടുത്തെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ ഓർക്കുകയും അവിടുത്തെ ശക്തിയെ സമ്മതിക്കുകയും വേണം. അല്ലാഹുവിന്റെ കഴിവിനെക്കുറിച്ച് സംശയിക്കുന്നത് അവന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിയെക്കുറിച്ചുള്ള ചിന്തയില്ലായ്മയാണ്.
4. ഈ ആയത്ത് മനുഷ്യനെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു: തന്നെ സൃഷ്ടിച്ചവനെക്കുറിച്ച് അവൻ ചിന്തിച്ചില്ലേ? അവന്റെ സ്വന്തം സൃഷ്ടിപ്പ് പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ തെളിവാണ്.