Surah An-Nahl — Aya 4

Ma’anonin Kalmomin:

• Nutfah: Maniyyi, ruwan da ake fitarwa daga namiji.
• Khasimun mubin: Mai jayayya da ƙwazo, mai bayyana gardama da husuma a fili.

Tafsirin Ayar:

Allah Ta’ala ya tunatar da mutane game da ikonsa da girmansa, inda ya ce: Ya halicci mutum daga wani ruwa maras daraja (maniyyi), wanda ba shi da wani matsayi a gare shi. Daga nan sai ya shirya shi ya kuma ba shi tsari, har ya zama mutum cikakke mai iya magana da tunani. Amma abin mamaki, bayan wannan halittar mai ban mamaki, sai mutum ya zama mai jayayya da Ubangijinsa, yana musun ikon Allah, har ma yana tambaya: “Wane ne zai rayar da kasusuwa alhali sun rube?” (Ya-Sin: 78). Ya manta cewa wanda ya halicce shi daga babu abu, shi ne zai iya mayar da shi zuwa rai a karshe. Wannan ayar tana nuna girman jahilcin mutum da girman kai, domin yana jayayya da wanda ya halicce shi daga ƙanƙanin abu, alhali shi ba shi da wani iko a kan kansa.

Fa’idodin Ayar:

1. Tunatarwa ga ikon Allah wanda ya halicci mutum daga ƙanƙanin ruwa, don haka bai kamata mutum ya yi girman kai ba.
2. Nuna rashin sanin mutum na asalinsa, domin idan ya tuna cewa daga nutfah ne aka halicce shi, da ba zai yi jayayya da Allah ba.
3. Ƙarfafa imani da tashin kiyama, domin wanda ya fara halitta zai iya mayar da ita.
4. Gargaɗi ga masu musun sakon Annabawa, cewa jayayyarsu da ƙarya ba za ta amfane su ba, domin Allah yana da hujja a kansu.
5. Ƙarfafa mutum ya yi tawali’u ga Allah, ya kuma yi imani da cewa komai yana cikin ikon Allah, wanda hakan yana sa zuciya ta natsu da aminci ga Musulunci.