سورت نحل — آیت 43

د کلمو معناګانې:

• رجالًا: سړي، نارينه انسانان.
• نوحي إليهم: هغوئې ته وحې کوو.
• أهل الذكر: د پخوانيو کتابونو اهل علم (د يهودو او عيسائيانو عالمان) او همدا راز هغه څوک چې په هر زمانه کې پوهه لري.

د آيت تفسير:

اى نبي! مونږ له تا نه مخکې هيڅکله داسې رسول نه دي لېږلي چې ښځه يا پرښته وي، بلکې ټول رسولان سړي وو، چې مونږ هغوئې ته خپل حکمونه او لارښوونې د وحې له لارې رسولې. دا زمونږ تلپاتې لاره ده چې د انسانانو د لارښوونې لپاره له خپل جنس نه سړي غوره کوو، ځکه چې دوى د خلکو ترمنځ ژوند کوي او د دوى په څېر انسانان دي، خو د وحې په واسطه له نورو نه ممتاز کېږي.

که تاسو – اى مشركانو – په دې نه باور لرئ چې رسولان انسانان وو، نو له هغو كسانو نه پوښتنه وكړئ چې له تاسو نه مخكې يې كتابونه (تورات او انجيل) لوستي دي، هغوئې به تاسو ته ووايي چې ټول پخواني پيغمبران هم انسانان وو، نه پرښتې. دا آيت يو عمومي اصول هم بيانوي: هر څوک چې په دين كې كومه خبره نه پوهېږي، بايد له پوهانو او عالمانو نه پوښتنه وكړي.

فايدې:

1. دا چې د الله تعالى لارښوونه تل د انسانانو په واسطه شوې ده، نو رسول الله ﷺ هم انسان و، او دا د مسلمانانو لپاره ستره نعمت ده چې دوى كولاى شي د هغه په ژوند او عمل كې پيروي وكړي.
2. د پوهې د پوښتنې امر – "نو له اهل علم نه پوښتنه وكړئ" – د علم او عالمانو قدر ښيي او مومنان هڅوي چې په هر نامعلومه خبره كې له پوهانو نه زده كړه وكړي.
3. دا آيت د تقليد او پيروۍ پر ځای د پوښتنې او څېړنې روايت رامنځته كوي، چې انسان د حق د پېژندلو لپاره هڅه وكړي.
4. د رسولانو انسان والى د دې ثبوت دى چې اسلام يو عملي دين دى، نه يوازې نظري، ځكه چې د هغه لارښوونكى هم د خلکو په څېر ژوند كوي او د دوى ستونزې په خپله تجربه كوي.