Surja En-Nehl — Ajet 43

Kuptimet e fjalëve:

• Rixhâlen: burra, njerëz meshkuj.
• Nûhî ilejhim: u shpallim atyre (shpallje nga ana Jonë).
• Ehli dhikr: njerëzit e dijes dhe të diturisë, e në kuptimin e veçantë: dijetarët e librave të mëparshëm (Teuratit dhe Ungjillit).

Tefsiri i Ajetit:

O Muhamed, ne nuk dërguam para teje asnjë të dërguar që të mos ishte burrë prej njerëzve, e jo engjëll, dhe atyre u shpallëm shpalljen Tonë. Kjo është sunneti (ligji) Jonë i vazhdueshëm me të gjithë pejgamberët. E kur idhujtarët e Kurejshit u habitën që i dërguari është njeri dhe thanë: "A është e mundur që Allahu të dërgojë njeri si ne?"—Allahu iu përgjigj atyre: Nëse nuk e dini këtë dhe dyshoni, pyetni dijetarët e librave të mëparshëm, sepse ata e dinë mirë se të dërguarit e mëparshëm kanë qenë të gjithë njerëz prej burrash, jo engjëj. Ata do t'ju dëshmojnë se pejgamberët kanë qenë njerëz të zgjedhur nga Allahu, por jo engjëj.

Ky ajet gjithashtu përmban një parim të përgjithshëm: kushdo që nuk di diçka nga çështjet e fesë, le t'i pyesë dijetarët e thelluar në dituri, sepse ata janë trashëgimtarët e pejgamberëve dhe bartës të dijes.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëshira dhe urtësia e Allahut: Dërgimi i pejgamberëve nga njerëzit është mëshirë e madhe, sepse njerëzit mund të mësojnë prej tyre dhe të kenë shembull të gjallë në sjellje dhe vepra. Nëse pejgamberi do të ishte engjëll, njerëzit nuk do të mund ta imitonin atë në jetën e përditshme.
2. Vlera e dijes dhe dijetarëve: Ajeti tregon se pyetja e dijetarëve është rrugë e drejtë për të marrë diturinë, dhe kjo është një nder i madh për dijetarët që janë trashëgimtarë të pejgamberëve. Kjo i nxit muslimanët që t'i kushtojnë rëndësi dijes dhe t'i pyesin ata që dinë.
3. Liria e pyetjes dhe kërkimit të së vërtetës: Ajeti i fton njerëzit që të mos ngurrojnë të pyesin për atë që nuk e dinë, sepse kjo është rruga për të dalë nga injoranca dhe për të arritur në të vërtetën.
4. Ndershmëria e pejgamberëve: Ajeti konfirmon se të gjithë pejgamberët kanë qenë njerëz të ndershëm dhe të besueshëm, të cilët Allahu i zgjodhi për të përcjellë mesazhin e Tij, dhe kjo i bën ata shembull të përsosur për njerëzimin.
5. Islami është fe e arsyes dhe e provave: Ajeti i fton jobesimtarët që të pyesin dhe të kërkojnë prova, gjë që tregon se Islami nuk kërkon besim të verbër, por besim të bazuar në dije dhe bindje të fortë.